گزارشگر: ریموند ژونگ، خبرنگار اقلیمی نیویورکتایمز
📍 منبع: The New York Times
بارشهای شدید و مرگبار اخیر در تگزاس تنها یکی دیگر از نشانههای فزاینده تغییرات اقلیمی جهانی هستند که اکنون حتی مناطقی با سابقه طولانی سیلاب را نیز با شدت بیشتری درگیر کردهاند. طبق نظر دانشمندان، گرمشدن زمین به دلیل سوزاندن سوختهای فسیلی، شرایط را برای افزایش دفعات و شدت بارندگیهای سیلآسا فراهم کرده است.
هوای گرم ظرفیت بیشتری برای نگهداری رطوبت دارد. این بدان معناست که هرچه دمای هوا افزایش مییابد، طوفانها میتوانند بارندگیهای سنگینتری تولید کنند. هنگامی که این شرایط با زیرساختهای فرسوده یا سیستمهای هشدار ناکارآمد ترکیب میشود، فاجعهای اجتنابناپذیر در پیش است.
در ایالت تگزاس، که به «آبوهوای افراطی» شهره است، از گرمای شدید و سرمای سخت گرفته تا خشکسالی و طوفان، وقوع چنین رویدادهایی چندان ناآشنا نیست. با این حال، منطقه «هیل کانتری» در اطراف رودخانه گوادالوپ، که در روز جمعه دچار سیل شد، بهدلیل توپوگرافی خاص خود—تپههای شیبدار و درههای عمیق—یکی از نقاط پرخطر برای سیل ناگهانی است و به همین دلیل لقب «دالان سیلهای آنی» را به خود گرفته است.
رطوبت بالا در این منطقه از دو منبع اصلی یعنی خلیج مکزیک و اقیانوس آرام گرمسیری به منطقه میوزد. وقتی این هوای گرم و مرطوب با هوای خنکتری که از دشتهای بزرگ پایین میآید برخورد میکند، شرایط برای شکلگیری طوفانهای شدید فراهم میشود. زمین ناهموار منطقه نیز موجب میشود آب باران به سرعت به رودخانهها و درهها سرازیر شده و جریانهای آرام را به سیلابهای خروشان تبدیل کند.
طبق تحلیلهای راس شوماخر، استاد علوم جوی در دانشگاه ایالتی کلرادو، میزان بارندگیهایی که روز جمعه در برخی مناطق تگزاس تنها در شش ساعت رخ داد، آنقدر نادر بود که احتمال وقوع آن در هر سال کمتر از یکدهم درصد است.
در نزدیکی شهر کامفورت، تگزاس، سطح آب رودخانه گوادالوپ از سه فوت به ۳۴ فوت در مدت تنها ۹۰ دقیقه رسید. در همین بازه، حجم آب عبوری از رودخانه از ۹۵ فوت مکعب در ثانیه به ۱۶۶ هزار فوت مکعب در ثانیه جهش کرد—رشدی خیرهکننده و خطرناک.
آینده نیز چندان امیدوارکننده نیست. بر اساس ارزیابی ملی اقلیم آمریکا، در شرق تگزاس، تعداد روزهایی که در آن بارش بیش از دو اینچ باران یا برف رخ میدهد از سال ۱۹۰۰ تا کنون ۲۰ درصد افزایش یافته است. همچنین، طبق گزارش سال گذشته «جان نیلسنگامون»، اقلیمشناس ایالتی تگزاس، پیشبینی میشود شدت بارشهای افراطی در سراسر تگزاس تا سال ۲۰۳۶ تا ۱۰ درصد دیگر افزایش یابد.
برای درک بهتر الگوهای بارش در مقیاس محلی، مقامات به دادههای «اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا» (NOAA) متکی هستند. این اداره تخمینهایی از احتمال بارشها در بازههای زمانی مختلف—از ۵ دقیقه تا ۶۰ روز—در سراسر کشور منتشر میکند. مهندسان این دادهها را برای طراحی سیستمهای دفع آبهای سطحی و پلهای آبرو استفاده میکنند و برنامهریزان شهری نیز از آنها برای وضع مقررات در مناطق سیلخیز بهره میبرند.
قرار است نسخه جدید این تخمینها از سال آینده منتشر شود و برای نخستینبار، پیشبینیهای مربوط به تأثیر تغییرات اقلیمی بر الگوهای بارش افراطی را نیز دربر بگیرد. این امر میتواند به مقامات کمک کند تا برنامهریزیهای بلندمدتتری برای مدیریت سیل انجام دهند.
با این حال، موانعی در راه است. دولت ترامپ در ماههای اخیر، کادرهای NOAA و سازمان هواشناسی ملی را کاهش داده و صدها کارشناس دخیل در تهیه نسخه بعدی ارزیابی ملی اقلیم—which قرار بود در سال ۲۰۲۸ منتشر شود—را کنار گذاشته است. همچنین، بودجه پیشنهادی برای سال ۲۰۲۶ این اداره شامل حذف کامل دفتر «پژوهشهای جوی و اقیانوسی» است؛ دفتری که وظیفه اصلی آن انجام و هماهنگی تحقیقات اقلیمی است.
