منبع: ESG News
چندین شرکت بزرگ مصرفی جهان از جمله والمارت، مارس، نستله، موندلیز و لورآل آمریکا، بهصورت بیسروصدا از پیمان پلاستیک آمریکا (USPP) خارج شدهاند. این تصمیم همزمان با آغاز تدوین نقشه راه جدید این پیمان برای اهداف سال ۲۰۳۰ اتخاذ شده و نشانهای از تغییر در رویکرد برندها نسبت به تعهدات پایداری در حوزه بستهبندی است.
پیمان پلاستیک آمریکا در سال ۲۰۲۰ تحت حمایت بنیاد الن مکآرتور برای ایجاد اتحاد میان بازیگران زنجیره ارزش پلاستیک تأسیس شد و اهدافی جاهطلبانه برای سال ۲۰۲۵ تعیین کرد. این اهداف شامل قابل بازیافت بودن، قابلیت استفاده مجدد، و استفاده از محتوای بازیافتی یا زیستی در بستهبندی محصولات بود.
با این حال، تا سال ۲۰۲۳ تنها ۵۰ درصد بستهبندیهای تولیدشده توسط شرکتهای عضو، واجد شرایط بازیافت، استفاده مجدد یا کمپوستپذیری بودند و میانگین محتوای بازیافتی یا زیستی نیز تنها به ۱۱ درصد رسیده بود. در واکنش به این چالش، نقشه راهی برای سال ۲۰۳۰ تدوین و اعلام شد که اجرای آن از اول ژانویه ۲۰۲۶ آغاز خواهد شد.
اریک داونینگ، مدیر بازاریابی و ارتباطات USPP، اعلام کرد که فهرست اعضای فعال فعلی در وبسایت این پیمان بهروزرسانی شده و شرکتهایی مانند Clysar و Tipa به جمع اعضای جدید پیوستهاند.
در سال ۲۰۲۴، دسته جدیدی به نام «شتابدهندگان فعال» (Activator Accelerators) معرفی شد که شامل برندهایی مانند Aldi، Avery Dennison، Charter Next Generation، Church & Dwight و Kraft Heinz میشود. این دسته از اعضا، تعهدی تا سال ۲۰۳۰ دارند در حالی که دیگر اعضا بهصورت سالانه عضویت خود را تمدید میکنند.
اگرچه ساختار حق عضویت USPP بهصورت رسمی اعلام نشده، اما خروج برخی نهادهای غیردولتی نظیر شورای ملی اقدام مسئولانه (NSAC)، دیدگاهی نسبت به هزینهها و بازده پایین مشارکت ارائه میدهد. هایدی سنبورن، مدیر اجرایی NSAC، اعلام کرد:
«مزایای حاصل از این پیمان متناسب با زمان صرفشده نبود. علاوه بر آن، USPP خواهان پرداخت حق عضویت از سوی NSAC بود، در حالیکه در گذشته این شرط وجود نداشت.»
بسیاری از شرکتها خروج خود را به بازنگری راهبردی درونی نسبت دادهاند. شرکت مارس اعلام کرده که:
«احتمالاً تا پایان سال ۲۰۲۵ قادر به تحقق کامل اهداف تعیینشده نخواهیم بود» و تأخیر در طراحی بستهبندی و تغییر زیرساختها را از دلایل اصلی برشمرده است.
والمارت نیز اذعان کرده:
«اگرچه در کاهش پلاستیک اولیه، افزایش محتوای بازیافتی و قابلیت بازیافت بستهبندی پیشرفت خوبی داشتیم، اما احتمالاً تا ۲۰۲۵ بهطور کامل به اهداف نمیرسیم.»
با وجود خروج از پیمان، اکثر این شرکتها همچنان در ائتلافهای موازی فعال هستند. برای نمونه، والمارت همراه با دیگر برندها از جمله مارس، موندلیز، نستله و لورآل، بنیانگذار مجمع رهبری مسئولیتپذیری تولیدکننده (EPR Leadership Forum) بوده و نقش محوری در ائتلاف اقدام دایرهای (Circular Action Alliance) ایفا میکند که مسئول اجرای طرح EPR در ایالتهای مختلف آمریکا است.
از سوی دیگر، والمارت اکنون تحت فشار سهامداران نیز قرار دارد. مرکز ملی سیاست و قانون، یک نهاد محافظهکار، اخیراً پیشنهادی را در جلسه سالانه سهامداران این شرکت مطرح کرده و خواهان بازنگری در راهبرد پلاستیکی شرکت شده است. این جلسه برای ۵ ژوئن برنامهریزی شده است.
در سطح جهانی، بنیاد الن مکآرتور گزارش داده که پACTهای مختلف پلاستیکی باعث افزایش ۴۴ درصدی در محتوای بازیافتی بستهبندیها و حذف ۳۶۰ هزار تن پلاستیکهای مسئلهساز شدهاند. این آمار نشان میدهد در صورت پشتیبانی کامل، چنین پیمانهایی میتوانند تأثیر چشمگیری داشته باشند.
با نزدیک شدن به سال ۲۰۳۰، پرسش اصلی این است که آیا اعضای باقیمانده در پیمان و ائتلافهای نوظهور قادر به حفظ شتاب حرکت و گسترش راهحلها در میان چشمانداز پیچیده مقرراتی و اعتبار برندها خواهند بود یا خیر.
