۱۴ مه ۲۰۲۵ – ترجمه و تنظیم: رضا محمدی
شرکت نوپای آمریکایی «رمورا» با طراحی دستگاهی برای جمعآوری کربن از اگزوز وسایل نقلیه سنگین، موفق شده گامی عملی در کاهش آلودگی حملونقل بردارد؛ فناوریای که نهتنها میزان آلایندگی را کاهش میدهد، بلکه آن را به یک منبع درآمدزا برای شرکتهای حملونقل بدل میکند.
آلودگی حملونقل؛ چالش جدی تغییرات اقلیمی
بنا بر دادههای مؤسسه جهانی منابع، ۱۲.۲ درصد از انتشار گازهای گلخانهای جهان در سال ۲۰۲۱ ناشی از خودروها و کامیونها بوده است. در ایالات متحده نیز، حملونقل مسئول بیش از ۲۷ درصد از کل گازهای گلخانهای بهشمار میرود؛ رقمی که نقش مهمی در بحران اقلیمی دارد. در این میان، کامیونهای سنگین و لوکوموتیوها سهم چشمگیری در زنجیرههای تأمین جهانی دارند.
فناوری رمورا؛ جمعآوری دیاکسیدکربن از اگزوز کامیون
به گفته «پل گروس»، مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران رمورا، این شرکت با هدف جمعآوری، تصفیه و فروش دیاکسیدکربن از اگزوز وسایل نقلیه تأسیس شده است.
او میگوید: «ما ۱۱۷ میلیون دلار سرمایه جذب کردهایم تا فناوریمان را بر روی کامیونها و لوکوموتیوها پیاده کنیم. تاکنون با شرکتهای بزرگ حملونقل همچون Union Pacific، Norfolk Southern، Ryder و Werner قرارداد همکاری بستهایم. مهمتر اینکه، فناوری ما در مقیاس واقعی نیز کارآمد بوده و بازدهی جذب کربن تا ۹۰ درصد از موتور دیزلی واقعی را نشان داده است.»
نحوه عملکرد دستگاه رمورا
این فناوری ثبتشده در سه مرحله عمل میکند:
- جمعآوری: دستگاهی قابلنصب بر روی خروجی اگزوز، بدون کاهش عملکرد یا برد خودرو، گازهای آلاینده را بهصورت لحظهای فیلتر میکند.
- تخلیه: رانندگان در کمتر از پنج دقیقه گازهای جذبشده را در مراکز مشخص (مانند ایستگاههای کامیون یا مراکز توزیع) تخلیه میکنند.
- فروش: رمورا دیاکسیدکربن را تصفیه و به صنایعی همچون تولید بتن میفروشد؛ بخشی از درآمد حاصل نیز به ناوگان حملونقل بازگردانده میشود.
براساس ارزیابیهای رمورا، هر کامیون مجهز به این سیستم میتواند سالانه بین ۱۳۵ تا ۱۶۹ تن دیاکسیدکربن جذب کند؛ معادل کاشت بیش از ۶۲۰۰ درخت.
راهکاری اقتصادی و زیستمحیطی
رمورا با ایجاد انگیزه مالی برای بهرهبرداری از فناوری جذب کربن، یکی از چالشهای اصلی در مسیر کاهش کربن در بخش حملونقل سنگین را هدف قرار داده است. این شرکت در سال ۲۰۲۰ توسط پل گروس، اریک هاردینگ و کریستینا رینولدز تأسیس شد. پژوهشهای دکترای مؤسسان در دانشگاه میشیگان، پایهگذار توسعه این فناوری شد.
پل گروس در اینباره میگوید: «در حالی که آمریکا با کمبود CO₂ مواجه است، تنها قطارها و کامیونها سالانه بیش از ۳۷۵ میلیون تن دیاکسیدکربن تولید میکنند. ما این گاز را به منبع درآمدی برای شرکتهای ریلی و حملونقل تبدیل کردهایم.»
تمرکز بر مقیاسپذیری و مشارکتهای صنعتی
رمورا با تمرکز بر توسعه مقیاسپذیر، فناوری خود را نهتنها در حوزه کامیونهای دیزلی بلکه در حوزه ریلی نیز پیادهسازی کرده است. از دیگر ویژگیهای این سیستم میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- طراحی بدون فشار برگشتی (Zero-backpressure) برای حفظ عملکرد کامل موتور؛
- فیلتراسیون لحظهای و ذخیرهسازی داخلی CO₂ با استفاده از مواد جذب پیشرفته؛
- کاهش آلایندههای خطرناک مانند اکسید نیتروژن و ذرات معلق تا رسیدن به استاندارد Tier 4.
این فناوری بهویژه برای کامیونهای مسافتطولانی و قطارهایی که در شرایط عملیاتی پایدار فعالیت دارند، بسیار مؤثر است.
سرمایهگذاری و توسعه
رمورا تاکنون بیش از ۱۱۷ میلیون دلار از سرمایهگذاران برجسته حوزه اقلیم جذب کرده که شامل موارد زیر است:
- Lowercarbon Capital (پیشتاز در دور A)
- Valor Equity Partners (پیشتاز در دور ۶۰ میلیون دلاری B)
- Union Square Ventures
- Y Combinator
این سرمایهگذاریها در راستای گسترش تولید، توسعه زیرساختهای فروش CO₂ و پیادهسازی فناوری در صنعت ریلی هزینه خواهد شد.
مدلی برای اقتصاد چرخشی کربن
مدل رمورا، آلایندگی را به کالایی با ارزش اقتصادی تبدیل میکند و با ترکیب منافع زیستمحیطی و مالی، مسیر حرکت بهسوی کربن صفر را هموار میسازد. در شرایطی که پیشبینیها از رشد تقاضا برای حملونقل خبر میدهند، راهکارهای مقیاسپذیر رمورا میتوانند نقش مهمی در تحقق اهداف اقلیمی جهانی ایفا کنند.
پل گروس میافزاید: «ما نهتنها درآمد جدیدی برای شرکتهای ریلی و حملونقل خلق میکنیم، بلکه زیرساخت قدرتمندی برای تأمین CO₂ موردنیاز صنایعی مانند نوشیدنیسازی، گلخانهها، تولید غذا، جوشکاری و تصفیه فاضلاب ایجاد میکنیم.»
رمورا با تکیه بر نوآوری فناورانه و همکاریهای صنعتی، نمونهای موفق از چگونگی تحول سیستمی در مسیر مبارزه با تغییرات اقلیمی است.
