نکات کلیدی:
- با اجرای فرایند سادهسازی اومنیباس، تعداد شرکتهای غیراروپایی مشمول دستورالعمل گزارشگری پایداری اتحادیه اروپا از حدود ۱۰ هزار به نزدیک ۱۲۰۰ شرکت کاهش مییابد.
- EFRAG اعلام کرده کار روی استاندارد گزارشگری پایداری برای گروههای غیراروپایی را از سر گرفته است.
- پیشنویس استاندارد N-ESRS قرار است در نیمه ژوئیه برای مشورت عمومی منتشر شود.
- بر اساس برآورد EFRAG، حدود ۳۵۰ تا ۴۵۰ شرکت آمریکایی همچنان در دامنه CSRD باقی میمانند.
- مشورت عمومی درباره پیشنویس استاندارد ۱۰۰ روز ادامه خواهد داشت و مشاوره فنی نهایی در ژانویه ۲۰۲۷ به کمیسیون اروپا ارائه میشود.
به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز، شورای مشورتی گزارشگری مالی اروپا، EFRAG، اعلام کرد پس از تغییرات پیشنهادی کمیسیون اروپا در چارچوب بسته اومنیباس، تعداد شرکتهای غیراروپایی باقیمانده در دامنه دستورالعمل گزارشگری پایداری شرکتی اتحادیه اروپا، CSRD، حدود ۸۸ درصد کاهش مییابد.
بر اساس اعلام EFRAG، این نهاد کار روی توسعه استانداردهای گزارشگری پایداری برای گروههای غیراروپایی، N-ESRS، را دوباره آغاز کرده است. قرار است پیشنویس این استاندارد در نیمه ژوئیه برای مشورت عمومی منتشر شود. EFRAG از سوی کمیسیون اروپا مأموریت دارد مشاوره فنی لازم برای تدوین استانداردهای گزارشگری مرتبط با CSRD را ارائه کند.
توقف موقت و ازسرگیری تدوین استاندارد
کار EFRAG روی استاندارد N-ESRS پس از تهیه پیشنویس اولیه در اوایل سال ۲۰۲۵ متوقف شده بود. دلیل این توقف، انتظار برای تغییرات احتمالی در دامنه و الزامات CSRD در چارچوب فرایند اومنیباس بود؛ فرایندی که کمیسیون اروپا در فوریه ۲۰۲۵ آغاز کرد و هدف آن کاهش قابل توجه بار گزارشدهی پایداری و الزامات نظارتی برای شرکتها اعلام شد.
در مقررات اولیه CSRD، شرکتهای غیراروپایی در صورتی مشمول گزارشگری پایداری اتحادیه اروپا میشدند که درآمدی بیش از ۱۵۰ میلیون یورو داشته باشند و همزمان دارای یک شرکت تابعه مستقر در اتحادیه اروپا یا شعبهای با درآمد ۴۰ میلیون یورو باشند.
اما در نسخه بازنگریشده در چارچوب فرایند اومنیباس، دامنه شمول محدودتر شده است. بر اساس این تغییرات، فقط شرکتهایی مشمول خواهند بود که برای دو سال متوالی بیش از ۴۵۰ میلیون یورو درآمد خالص در اتحادیه اروپا داشته باشند و همچنین دارای شرکت تابعه یا شعبهای در اتحادیه اروپا با درآمد بیش از ۲۰۰ میلیون یورو باشند.
کاهش ۸۸ درصدی شرکتهای مشمول
EFRAG در ارائهای درباره روند توسعه استاندارد N-ESRS اعلام کرد که قواعد جدید تعداد شرکتهای غیراروپایی مشمول CSRD را حدود ۸۸ درصد کاهش میدهد. بر این اساس، تعداد این شرکتها از حدود ۱۰ هزار شرکت به نزدیک ۱۲۰۰ شرکت خواهد رسید.
این کاهش، یکی از مهمترین پیامدهای فرایند سادهسازی اومنیباس برای شرکتهای خارج از اتحادیه اروپا است و میتواند دامنه اجرای الزامات گزارشگری پایداری اتحادیه اروپا را به شرکتهای بزرگتر و دارای حضور اقتصادی پررنگتر در بازار اروپا محدود کند.
سهم شرکتهای آمریکایی، بریتانیایی و آسیایی
برآورد EFRAG نشان میدهد که پس از اعمال قواعد جدید، حدود ۳۵۰ تا ۴۵۰ شرکت آمریکایی همچنان در دامنه CSRD باقی خواهند ماند. همچنین حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ شرکت بریتانیایی، ۱۰۰ تا ۱۵۰ شرکت سوئیسی و ژاپنی و ۳۰ تا ۸۰ شرکت از سایر حوزههای قضایی همچنان مشمول این الزامات خواهند بود.
این ارقام نشان میدهد که با وجود کاهش گسترده دامنه شمول، شرکتهای بزرگ بینالمللی که فعالیت اقتصادی قابل توجهی در اتحادیه اروپا دارند، همچنان باید برای الزامات گزارشگری پایداری اروپا آماده باشند.
تمرکز N-ESRS بر اثرات پایداری
EFRAG همچنین اعلام کرد پیشنویس استاندارد آتی برای شرکتهای غیراروپایی بیشتر بر گزارشدهی درباره اثرات مرتبط با پایداری تمرکز خواهد داشت. این رویکرد با استانداردهای گزارشگری پایداری اروپا، ESRS، برای شرکتهای اروپایی تفاوت دارد؛ زیرا ESRS علاوه بر اثرات، افشای ریسکها و فرصتهای مرتبط با پایداری را نیز الزامی میکند.
با این حال، ساختار کلی N-ESRS مشابه ESRS خواهد بود. این استاندارد شامل ۱۲ بخش از جمله الزامات عمومی، افشاهای عمومی، تغییرات اقلیمی، آلودگی، آب و سایر موضوعات پایداری خواهد بود. همچنین چهار حوزه گزارشگری شامل حکمرانی، راهبرد، مدیریت اثرات از طریق سیاستها و اقدامات، و شاخصها و اهداف را در بر میگیرد.
مشورت عمومی ۱۰۰ روزه
EFRAG اعلام کرده است از شرکتها دعوت میکند علاقهمندی خود را برای مشارکت در آزمون میدانی اختصاصی پیشنویس استاندارد اعلام کنند. این آزمون پس از انتشار پیشنویس آغاز خواهد شد.
برنامه EFRAG این است که دوره مشورت عمومی درباره پیشنویس استاندارد ۱۰۰ روز ادامه یابد. پس از آن، این نهاد قصد دارد مشاوره فنی خود درباره N-ESRS را در ژانویه ۲۰۲۷ به کمیسیون اروپا ارائه کند.
این روند میتواند مسیر نهاییسازی الزامات گزارشگری پایداری برای شرکتهای غیراروپایی را مشخص کند؛ الزاماتی که هرچند نسبت به نسخه اولیه محدودتر شدهاند، اما همچنان برای شرکتهای بزرگ جهانی فعال در بازار اروپا اهمیت راهبردی دارند.
