صفحه اصلی > بین‌الملل : هدف خالص صفر ۲۰۵۰ در صنعت هوایی دور از دسترس شد

هدف خالص صفر ۲۰۵۰ در صنعت هوایی دور از دسترس شد

هدف خالص صفر ۲۰۵۰ در صنعت هوایی دور از دسترس شد

کات کلیدی خبر

  • رهبران صنعت هوانوردی اذعان کرده‌اند که تحقق هدف خالص صفر کربنی تا سال ۲۰۵۰ اکنون بعید به نظر می‌رسد.
  • ویلی والش، مدیرکل یاتا، می‌گوید امید به تحقق این هدف «به‌سرعت در حال کمرنگ شدن» است و صنعت به یک جدول زمانی واقع‌بینانه‌تر نیاز دارد.
  • تولید سوخت پایدار هوانوردی در سال جاری فقط به ۲.۴ میلیون تن می‌رسد؛ معادل ۰.۸ درصد نیاز سوختی شرکت‌های هواپیمایی.
  • هدف صنعت برای سال ۲۰۵۰، تأمین ۶۵ درصد سوخت مورد نیاز از سوخت پایدار هوانوردی، معادل ۵۰۰ میلیون تن است.
  • یاتا می‌گوید اهداف بریتانیا و اتحادیه اروپا برای سوخت‌های نسل جدید e-SAF تا سال ۲۰۳۰ «کاملاً جدا از واقعیت» است.

به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز، به نقل از گاردین، رهبران صنعت هوانوردی اذعان کرده‌اند که وعده شاخص این صنعت برای رسیدن به خالص صفر انتشار کربن تا سال ۲۰۵۰، احتمالاً دیگر قابل تحقق نیست؛ وعده‌ای که تنها پنج سال پیش به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تعهدات اقلیمی هوانوردی جهانی اعلام شده بود.

هدف جمعی حذف انتشار خالص کربن از سوی شرکت‌های هواپیمایی جهان در سال ۲۰۲۱ اعلام شد. تعهدات مشابهی نیز از سوی رهبران صنعت هوانوردی در سطح ملی و دولت‌ها مطرح شد؛ از جمله در بریتانیا که در سال ۲۰۲۰ چنین وعده‌ای داده بود. با این حال، ویلی والش، مدیرکل انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی، یاتا، گفت «امید به‌سرعت در حال کمرنگ شدن است» و باید یک «جدول زمانی واقع‌بینانه» جدید تعیین شود.

بیش از نیمی از برنامه کربن‌زدایی هوانوردی به توسعه سوخت‌های پایدار هوانوردی، SAF، وابسته بود. بخش عمده باقی‌مانده نیز بر یک برنامه جهانی تجارت انتشار کربن به نام کورسیا، Corsia، متکی بود؛ برنامه‌ای که زیر نظر سازمان ملل و نهاد هوانوردی آن، ایکائو، ایجاد شده است.

والش در سخنرانی خود برای نمایندگان حاضر در اجلاس سالانه یاتا در ریو دو ژانیرو گفت برنامه کورسیا به دلیل بی‌عملی دولت‌ها در حال «تضعیف شدن» است. او افزود تولید سالانه سوخت پایدار هوانوردی در سال جاری تنها به ۲.۴ میلیون تن خواهد رسید؛ رقمی که معادل فقط ۰.۸ درصد نیاز سوختی شرکت‌های هواپیمایی است.

او گفت: «هدف، رسیدن به ۶۵ درصد یا ۵۰۰ میلیون تن تا سال ۲۰۵۰ است. شکاف بسیار بیشتر از این حرف هاست و با سرعت کافی در حال بسته شدن نیست.»

به گفته والش، دولت‌ها از طریق ایکائو هدف‌گذاری کرده‌اند که تا سال ۲۰۳۰ از طریق استفاده از سوخت پایدار هوانوردی، انتشار گازهای گلخانه‌ای را ۵ درصد کاهش دهند. با این حال، او هشدار داد: «صریح بگویم، هیچ مسیری برای تحقق این نتیجه وجود ندارد.»

او افزود: «هنوز امیدی برای سال ۲۰۵۰ وجود دارد، اما این امید به‌سرعت در حال کمرنگ شدن است. ما به گفت‌وگویی فوری نیاز داریم تا با توجه به وضعیت فعلی، یک جدول زمانی واقع‌بینانه تعیین کنیم.»

والش گفت هرچند نمی‌توان رویای رسیدن به کربن صفر در سال ۲۰۵۰ را به‌طور کامل کنار گذاشت، اما «نتیجه محتمل‌تر، تعیین یک جدول زمانی جدید است؛ جدول زمانی‌ای که نقطه تعادلی مناسب داشته باشد؛ هم در چارچوب گسترده‌تر گذار جهانی انرژی واقع‌بینانه باشد و هم آن‌قدر نزدیک‌مدت باشد که با فوریت‌های تغییرات اقلیمی و امنیت انرژی همخوانی داشته باشد.»

او گفت این شرکت‌ها از تأخیر تولیدکنندگان در تحویل هواپیماهای جدید و کارآمد «بسیار ناامید» شده‌اند. والش همچنین افزود: «ما شاهد اصلاح سامانه‌های مدیریت ترافیک هوایی در سراسر جهان نبوده‌ایم؛ اصلاحاتی که می‌توانست به‌طور قابل توجهی انتشار ناخالص ما را کاهش دهد.»

این اعتراف احتمالاً برای فعالان محیط زیست غافلگیرکننده نخواهد بود؛ گروه‌هایی که مدت‌هاست تعهدات و مسیرهای ادعایی برای هوانوردی پایدار را نوعی سبزشویی و پوششی برای ادامه گسترش پروازها می‌دانند. با این حال، این موضوع ممکن است دولت بریتانیا را نیز با پرسش‌های تازه‌ای روبه‌رو کند؛ دولتی که در نظریه، تنها در صورتی از توسعه بیشتر بزرگ‌ترین فرودگاه کشور، هیترو، حمایت خواهد کرد که آزمون‌های اقلیمی رعایت شوند.

دولت‌ها تلاش کرده‌اند با اعمال الزام‌های قانونی، استفاده از سوخت پایدار هوانوردی را افزایش دهند. بریتانیا در سال ۲۰۲۵ فقط توانست حداقل سهم ۲ درصدی SAF در کل سوخت جت مصرفی را محقق کند؛ هدفی که عمدتاً با استفاده از روغن پخت‌وپز بازیافتی واردشده از آسیا به دست آمد.

اما اهداف آینده به سوخت‌های نسل جدید، از جمله e-SAF، نیاز دارند؛ سوخت‌هایی که از انرژی تجدیدپذیر تولید می‌شوند. اگرچه اعتبار این سوخت‌ها از نظر کاهش کربن روشن‌تر به نظر می‌رسد، اما این سوخت‌ها اکنون در مقیاس قابل توجهی وجود ندارند.

ماری اوونز تامسن، معاون پایداری و اقتصاددان ارشد یاتا، گفت اهداف بریتانیا و اتحادیه اروپا برای e-SAF تا سال ۲۰۳۰ «فراتر از غیرواقع‌بینانه» است و «کاملاً از واقعیت جداست.» او افزود: «این یک راهبرد بی‌پروا برای ایجاد بازار انرژی است که پیش از فراهم شدن امکان تولید، الزام‌های قانونی اعمال شود. چنین راهبردی فقط قیمت‌ها را افزایش خواهد داد.»

انتهای پیام /.

به توسعه پایدار و مسئولیت اجتماعی علاقه‌مندم و باور دارم آینده جامعه فقط با ایجاد تعادل بین اقتصاد، جامعه و محیط‌زیست ساخته می‌شود. سعی می‌کنم در حد توانم با کار و فعالیت‌هایم اثر مثبتی بگذارم و به افزایش آگاهی درباره پایداری، عدالت اجتماعی و مسئولیت‌پذیری در کسب‌وکارها و نهادهای اجتماعی کمک کنم.
سایر خبرها

خورشید برای نخستین‌بار از زغال‌سنگ جلو زد

انرژی خورشیدی برای نخستین‌بار در آمریکا از زغال‌سنگ پیشی گرفت؛ تحولی تاریخی که رشد سریع تجدیدپذیرها را در شبکه برق نشان می‌دهد.

۲۰ خرداد, ۱۴۰۵

اتحادیه اروپا طرح ۲۳ میلیارد یورویی ایتالیا برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر را تصویب کرد

کمیسیون اروپا طرح ۲۳ میلیارد یورویی ایتالیا برای توسعه انرژی تجدیدپذیر را تصویب کرد؛ برنامه‌ای برای افزایش ظرفیت برق پاک و کاهش وابستگی انرژی.

۲۰ خرداد, ۱۴۰۵

آزمون بزرگ فیفا در جام جهانی ۲۰۲۶

جام جهانی ۲۰۲۶ با افزایش سفرهای هوایی و مصرف دیجیتال، می‌تواند بزرگ‌ترین ردپای کربنی تاریخ فوتبال را ثبت کند.

۱۹ خرداد, ۱۴۰۵

دیدگاهتان را بنویسید