منبع: Nature (نویسندگان: آدام اچ. سوبل و کری امانوئل)
در حالی که ایالات متحده و بسیاری از نقاط جهان با افزایش خسارات اقتصادی ناشی از طوفانهای گرمسیری روبهرو هستند، دانشمندان هشدار میدهند که درک ما از چگونگی تأثیر تغییرات اقلیمی بر این پدیدهها همچنان ناقص است. مقالهای تحلیلی از دو تن از برجستهترین پژوهشگران حوزه اقلیم، آدام سوبل و کری امانوئل، در Nature منتشر شده که به بررسی ریسک طوفانها در شرایط اقلیمی جدید پرداخته و بر نقش کلیدی عدمقطعیتها تأکید دارد.
خسارات فزاینده؛ بین توسعه اقتصادی و تغییر اقلیم
طی سالهای ۱۹۸۰ تا امروز، طوفانهای گرمسیری ۱۵۰۰ میلیارد دلار خسارت اقتصادی به ایالات متحده وارد کردهاند؛ رقمی که حدود نیمی از کل خسارات اقلیمی و جوی در این بازه را شامل میشود. اگرچه رشد اقتصادی و گسترش ساختوساز در سواحل بخشی از این افزایش خسارت را توضیح میدهد، اما نقش تغییر اقلیم ناشی از فعالیت انسانی نیز غیرقابل انکار است.
دانش ناقص، تصمیمگیری سخت
مطالعات علمی، بهصورت جداگانه، بر عوامل خاصی چون بارش، شدت باد، و تواتر طوفانها تمرکز کردهاند. اما عدم وجود تحلیلهای جامع، تصویر کلی از خطر را مبهم ساخته است. علاوهبراین، تکیه بیش از حد به دادههای تاریخی، در حالی که با «ناشناختههای شناختهشده» فراوانی روبهرو هستیم، میتواند گمراهکننده باشد.
نویسندگان با تأکید بر دشواریهای مدلسازی کمی، نگاهی کیفی به وضعیت ریسک طوفانهای ایالات متحده ارائه میدهند و هشدار میدهند که سطح خطر فعلی، از میانگین تاریخی بلندمدت فراتر رفته است.
چه چیزی را با اطمینان میدانیم؟
۱. بارش سنگینتر
افزایش دمای جو، ظرفیت نگهداری بخار آب را بالا میبرد و این به معنای بارشهای شدیدتر در هنگام طوفانهاست. این عامل، طبق اجماع علمی، بیشترین ارتباط را با تغییر اقلیم دارد.
۲. سیلابهای ساحلی
افزایش سطح دریا، حتی بدون تغییر در ویژگیهای طوفان، ریسک سیلاب را در نواحی ساحلی بالا میبرد. از سالهای پیشاصنعتی تاکنون، سطح دریا بهطور میانگین ۲۰ سانتیمتر افزایش یافته و این افزایش در مناطقی مانند نیویورک حتی بیشتر بوده است.
۳. شدت بیشتر بادها
شواهد مدلسازی و مشاهدهای نشان میدهند که سرعت بادهای طوفانی در حال افزایش است. هرچند باد معمولاً تهدید مرگبار کمتری نسبت به آب دارد، اما افزایش شدت باد میتواند خطرات جدیدی بههمراه داشته باشد.
۴. تغییر مسیر طوفانها
مطالعات نشان دادهاند که طوفانها بهتدریج در عرضهای بالاتری به بیشینه شدت خود میرسند. این به معنای افزایش ریسک برای مناطق شمالیتر مانند شمال شرق ایالات متحده است.
۵. کاهش سرعت حرکت طوفانها
برخی مطالعات کاهش سرعت حرکت طوفانها را ثبت کردهاند، که باعث ماندگاری طولانیتر آنها در یک منطقه و در نتیجه افزایش خطر سیلابهای داخلی میشود. با این حال، ارتباط مستقیم این پدیده با گرمایش زمین هنوز اثبات نشده است.
۶. تغییر در تعداد طوفانها
پیشبینی تعداد طوفانهای آینده دشوار است و مدلها نتایج متناقضی ارائه میدهند. افزایش اخیر در تعداد طوفانهای آتلانتیک ممکن است بیشتر به کاهش آلودگیهای هوا مربوط باشد تا افزایش گازهای گلخانهای.
عوامل منطقهای و تأثیر آلودگی هوا
برخلاف تصور رایج، افزایش فعالیت طوفانها در اقیانوس آتلانتیک لزوماً ناشی از چرخههای طبیعی اقلیمی نیست. دانشمندان اکنون کاهش آلودگی آئروسلها در نیمقرن گذشته و تغییرات دمایی سطح اقیانوس آرام را عامل اصلی میدانند. در دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، آلودگیهای صنعتی با منعکسکردن نور خورشید باعث خنکشدن سطح دریا و در نتیجه کاهش فعالیت طوفانی شده بودند. با اجرای قوانین کنترل آلودگی، این اثر مهار شده و دمای سطح دریا افزایش یافته است.
جالب آنکه اگر این توضیح درست باشد، نشان میدهد که افزایش فعلی در شدت طوفانهای آتلانتیک احتمالاً ادامهدار نخواهد بود، اما کاهش شدید فعالیت طوفانی مانند دهههای قبل نیز دیگر بعید است.
آیا میتوان پیشبینی دقیقی ارائه داد؟
مدلهای اقلیمی پیشبینی کردهاند که گرمایش جهانی دمای سطحی اقیانوس آرام شرقی را بیش از حد متوسط گرم خواهد کرد؛ امری که در صورت تحقق، میتواند به کاهش طوفانهای آتلانتیک منجر شود. اما در واقعیت، شواهدی از خنک شدن نسبی یا مطلق این منطقه ثبت شده است؛ وضعیتی که احتمال ادامه فعالیت بالای طوفانها در آتلانتیک را افزایش میدهد.
سخن پایانی
نویسندگان این مقاله تأکید میکنند که با وجود پیشرفتهای علمی در شناخت تأثیرات اقلیمی بر طوفانها، هنوز عدمقطعیتهای زیادی وجود دارد که مدیریت ریسک را دشوار میسازد. آنها هشدار میدهند که نادیده گرفتن این عدمقطعیتها میتواند به قیمت گزاف انسانی و اقتصادی تمام شود.
