تهیه شده توسط: شیاویینگ یو
ترجمه اختصاصی: تیم تحریریه اکو اسکوپ
چکیده خبر:
- چین دومین بازار بزرگ گردشگری جهان و دومین کشور در تولید گازهای گلخانهای مرتبط با گردشگری است
- سیاستهای ملی و منطقهای در حال ترویج گردشگری سبز و اکوتوریسم هستند
- کسبوکارهای گردشگری به سمت استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و بازیافت آب حرکت کردهاند
- چین قصد دارد تا سال ۲۰۲۵ بیش از ۲۰ هزار تن سوخت هواپیمایی پایدار (SAF) مصرف کند
فرودگاه داکسینگ؛ نقطه آغاز تحول سبز گردشگری
فرودگاه بینالمللی داکسینگ پکن که ۴۶ کیلومتر با مرکز پایتخت فاصله دارد، با بهرهگیری از یک سیستم پمپ حرارتی زمینگرمایی، الگویی نوین از گردشگری پایدار در چین را به نمایش گذاشته است. این سامانه با هزینهای بالغ بر ۲۱۰ میلیون دلار، در زمستان آب گرم طبیعی را به باند فرود، ترمینال و دفاتر منتقل کرده و در تابستان با تولید یخ شبانه، سرمای مورد نیاز روز را تأمین میکند.
بر اساس اظهارات “فنگ گواننان”، مهندس پروژه، این سیستم از انتشار حدود ۲۰۰۰ تن کربن در سال جلوگیری میکند. داکسینگ که در سال ۲۰۲۴ بیش از ۴۹ میلیون مسافر را جابجا کرده، نمادی از روند رو به رشد پایداری در صنعت گردشگری چین است.
رشد گردشگری سبز؛ اولویت دولت چین تا ۲۰۲۵
بر اساس برنامه دولت چین برای صنعت گردشگری در بازه ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، صنعت گردشگری باید “به طبیعت احترام بگذارد، با آن سازگار شود و از آن محافظت کند”. چین که در سال ۲۰۲۳ معادل ۱.۳ تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی از گردشگری کسب کرد، اکنون بعد از آمریکا (۱۹.۱٪) با سهم ۱۵.۲٪ از انتشار گازهای گلخانهای ناشی از گردشگری در جایگاه دوم جهان قرار دارد.
تحلیلهای شرکت Carbonstop (ارائهدهنده نرمافزارهای مدیریت کربن در پکن) نشان میدهد که از دهه ۹۰ میلادی، چین ترویج اکوتوریسم را آغاز کرده و از سال ۲۰۰۸ با سیاستهایی ملی و منطقهای، تمرکز بر کاهش آلایندهها و سپس کاهش انتشار دیاکسید کربن را در اولویت قرار داده است.
راهکارهای عملی؛ از پارکها تا هتلهای لوکس
کسبوکارهای گردشگری در چین در حال افزایش استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر هستند. نمونه بارز آن، پارک تفریحی یونیورسال پکن است که از نوامبر سال گذشته بهطور کامل از انرژی خورشیدی و بادی بهره میبرد. این انرژی از نیروگاههای بادی مغولستان داخلی و یک مزرعه خورشیدی در نزدیکی پارک تأمین میشود.
همچنین در فلات تبت، هتل ۱۲۲ اتاقه Songtsam در کنار دریاچه Basong Tso، با استفاده از پنلهای خورشیدی و پمپهای حرارتی، برق و آب گرم مورد نیاز را تأمین میکند. استفاده از این فناوریها نهتنها هزینه انرژی را کاهش داده، بلکه به ارتقای برندهای گردشگری نیز کمک کرده است.
تشویق گردشگران به انتخابهای سبز
وبسایت Ctrip (زیرمجموعه گروه Trip.com) با معرفی برچسب “کمکربن” در کنار هتلها و خطوط هوایی، به مسافران کمک میکند تا گزینههای سازگار با محیطزیست را انتخاب کنند. هتلهایی که حداقل ۴۷.۵٪ کمتر از آلایندهترین هتلها دیاکسید کربن تولید میکنند، این برچسب را دریافت میکنند. همچنین، کاربران میتوانند با پرداخت هزینه اندک، بخشی از کربن پرواز خود را جبران کنند.
گروه Trip.com گزارش داده که این مبالغ صرف پروژههای زیستمحیطی نظیر ساخت نیروگاههای زیستتوده در ترکیه شدهاند.
آب، زباله و غذا؛ سه رکن پایداری محلی
در شهر توریستی “دالی” در جنوب غربی چین، هتلی از برند هیلتون با معماری سنتی قوم “بای”، از باران جمعآوریشده برای آبیاری فضای سبز استفاده میکند. در همین شهر، سرآشپز ۴۲ ساله “لی یان” در رستوران Bistro & Bowl از مواد اولیه محلی و کود آلی تهیهشده از پسماند غذایی بهره میبرد. او حتی از روغن مصرفشده برای ساخت صابون استفاده میکند.
سوخت هواپیماهای سبز؛ آیندهای در حال آغاز
سوخت هواپیمایی پایدار (SAF) که معمولاً از روغنهای مصرفشده آشپزخانه تولید میشود، بخشی از استراتژی چین برای کاهش گازهای گلخانهای در بخش هوانوردی است. اکنون بیش از ده مسیر پروازی داخلی و بینالمللی از این سوخت بهره میبرند، هرچند که مصرف آن هنوز کمتر از ۰.۱٪ کل سوخت هوانوردی چین است. دولت هدفگذاری کرده تا در سال ۲۰۲۵ بیش از ۲۰ هزار تن SAF مصرف شود؛ رقمی که برای دستیابی به هدف جهانی ۵.۲٪ در سال ۲۰۳۰، باید به سه میلیون تن افزایش یابد.
نقش فناوری، سیاست و آگاهی عمومی
برنامههایی مانند کمپین «بدون زباله» در موزه سلطنتی پکن، اپلیکیشن شهر ووهان برای ردیابی مصرف سبز شهروندان، و امتیازدهی برای استفاده از دوچرخه یا حملونقل عمومی، نمونههایی از تشویقهای دولتی برای ترویج رفتارهای پایدار در سطوح فردی هستند.
“جیانگ بینگ”، کارشناس بنیاد انرژی چین، میگوید: «گردشگری به دلیل ارتباط مستقیم با عموم مردم، نیازمند مشارکت گسترده برای تحقق اهداف کربنخنثی است.»
نگرانی از “سبزشویی” و لزوم نظارت
در سال گذشته، روزنامه Southern Weekly چین شرکت ایرچاینا را به “سبزشویی” متهم کرد؛ زیرا تبلیغ کرده بود که مشتریان میتوانند با پرداخت هزینهای پرواز خود را “کربنخنثی” کنند، در حالی که میزان جبران بسیار اندک بود. به گفته “ژنگ ساینا”، استاد دانشگاه جنوبشرق چین، باید استانداردهای دقیق و راستیآزماییهای مستقل برای ادعاهای زیستمحیطی وجود داشته باشد تا اعتماد عمومی حفظ شود.
جمعبندی:
صنعت گردشگری چین با سیاستگذاری قوی، نوآوری فناورانه، مشارکت بخش خصوصی و آگاهی عمومی، در مسیر سبز شدن حرکت میکند. اگرچه چالشهایی چون نبود استاندارد محاسبه دقیق یا تبلیغات گمراهکننده وجود دارد، اما چشمانداز پایداری در گردشگری چین نویدبخش است.
