نوروز می‌آید؛ حتی وقتی دل‌ها آرام ندارند&#۸۲۳۰;

«نوروز همیشه برای من فقط یک تغییر عدد در تقویم نبوده است؛
نوروز، یک حس است…
یک مکث کوتاه میان تمام دویدن‌ها، یک نفس عمیق میان همه خستگی‌ها.

امسال اما، وقتی به نوروز نزدیک می‌شویم، انگار دل‌ها بیشتر از همیشه سنگین‌اند.
خیلی‌ها خسته‌اند؛ نه فقط از یک سال، بلکه از روزهایی که طولانی شدند و شب‌هایی که زود به خواب آرام نرسیدند.

با این حال، نوروز باز هم می‌آید.
مثل همیشه، بی‌توجه به حال ما؛ اما شاید دقیقاً برای حال ما.

نوروز یعنی «روز نو»؛ یعنی دوباره شدن، یعنی فرصتی برای شروعی تازه .
و شاید همین معناست که قرن‌هاست آن را در دل ایرانی‌ها زنده نگه داشته؛ جشنی که بیش از سه هزار سال در تار و پود زندگی ما جریان دارد .

من همیشه فکر می‌کنم راز ماندگاری نوروز همین است؛
اینکه حتی وقتی همه‌چیز سخت می‌شود، باز هم به ما یادآوری می‌کند:
هیچ زمستانی ابدی نیست.

نوروز امسال شاید پرزرق‌وبرق نباشد.
شاید سفره‌ها ساده‌تر چیده شوند، شاید خریدها کمتر باشد، شاید دل‌ها بیشتر درگیر باشند…
اما هنوز یک چیز هست که تغییر نکرده:
امیدِ کوچکِ پنهانی که در دل هر کدام از ما نفس می‌کشد.

نوروز یعنی همین امیدهای کوچک.
یعنی همان لحظه‌ای که خانه را مرتب می‌کنی، اما در واقع داری دلت را مرتب می‌کنی.
یعنی همان تماس کوتاه با یک دوست قدیمی، که ناگهان حال آدم را بهتر می‌کند.
یعنی همان لبخند ساده‌ای که بی‌دلیل، اما لازم است.

در این سال‌ها، بیشتر از همیشه فهمیده‌ام که ما مردم، با تمام تفاوت‌ها و سختی‌ها، یک ویژگی مشترک داریم:
بلدیم ادامه بدهیم.
بلدیم حتی در روزهای سخت، کورسوی امید را خاموش نکنیم.

شاید نوروز، بیش از هر چیز، همین را به ما یاد داده باشد.

برای سال ۱۴۰۵، آرزوی بزرگی ندارم؛
نه تغییرات عجیب، نه اتفاقات دور از دسترس…
فقط آرزو می‌کنم دل‌ها کمی آرام‌تر شود،
آدم‌ها کمی مهربان‌تر شوند،
و زندگی، حتی اگر سخت است، کمی قابل‌تحمل‌تر شود.

نوروز، بهانه‌ای است برای دوباره دیدن، دوباره ساختن و دوباره امیدوار شدن.
و اگر هنوز بتوانیم امیدوار باشیم، یعنی هنوز چیزی در ما زنده است.

نوروزتان مبارک؛
حتی اگر امسال، بهار آرام‌تر و بی‌صداتر از همیشه از راه برسد.»

مرتضی محمدی

مدیر مسئول و سردبیر پایگاه خبری، تحلیلی گزارش سبز