تازهترین تحلیل سازمان تحقیقات علمی و صنعتی استرالیا (CSIRO) نشان میدهد اگر ۸۲ درصد برق این کشور از منابع تجدیدپذیر تأمین شود، هزینه تولید برق در مقایسه با سطح فعلی قیمتهای عمدهفروشی حدود یکسوم کاهش خواهد یافت؛ نتیجهای که ادعاهای منتقدان توسعه انرژیهای پاک درباره افزایش شدید هزینهها را به چالش میکشد.
بر اساس گزارش جدید «GenCost» که برای نخستینبار هزینه تولید برق را نه بهصورت جداگانه برای هر فناوری بلکه در قالب ترکیبهای مختلف فناوری در مقیاس کل شبکه مدلسازی کرده است، یک شبکه برق با سهم بالای انرژیهای تجدیدپذیر میتواند هم از نظر فنی و هم اقتصادی پایدار باشد. این مدلسازی بازار ملی برق استرالیا را در بر میگیرد؛ بازاری که تمام ایالتها و قلمروها بهجز قلمرو شمالی و استرالیای غربی را پوشش میدهد.
نتایج نشان میدهد که تا سال ۲۰۵۰ این بازار قادر است تقریباً بهطور کامل بر پایه انرژیهای تجدیدپذیر فعالیت کند، بدون آنکه هزینه تولید برق نسبت به امروز افزایش یابد. مطابق این گزارش، در سناریویی که ۸۲ درصد برق تا سال ۲۰۳۰ از منابع تجدیدپذیر تأمین شود، هزینه عمدهفروشی برق بهطور متوسط به ۹۱ دلار به ازای هر مگاواتساعت میرسد؛ رقمی که شامل هزینههای اتصال پروژههای تجدیدپذیر به شبکه نیز هست و در مقایسه با متوسط فعلی ۱۲۹ دلار به ازای هر مگاواتساعت کاهش چشمگیری را نشان میدهد.
این در حالی است که CSIRO در محاسبات خود، بالاترین هزینههای ثبتشده برای انرژی خورشیدی و بادی در فاصله سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۳ را بهعنوان مبنا در نظر گرفته است؛ بنابراین هزینه واقعی تولید برق تجدیدپذیر میتواند حتی کمتر از این برآورد باشد. گزارش GenCost تأکید میکند که هزینه عمدهفروشی تنها حدود یکسوم قبوض برق خانوارها را تشکیل میدهد و بخشهای دیگر شامل توزیع از طریق شبکههای محلی، هزینههای انتقال، خردهفروشی و برنامههای دولتی است. انتشار این یافتهها در شرایطی صورت میگیرد که قیمت برق به یکی از موضوعات اصلی مناقشات سیاسی در استرالیا تبدیل شده و مخالفان دولت افزایش سهم انرژیهای تجدیدپذیر را عامل رشد قبوض برق میدانند.
ائتلاف محافظهکاران مدعی است ورود گسترده انرژی خورشیدی، بادی و ذخیرهسازهایی مانند باتریها موجب افزایش ۴۰ درصدی قیمت برق شده است، اما دادههای اداره آمار استرالیا نشان میدهد افزایش ۳۷.۵ درصدی قبوض برق در ۱۲ ماه منتهی به اکتبر عمدتاً ناشی از پایان یارانههای دولتی بوده و در صورت حذف اثر این یارانهها، قیمت برق تنها ۵ درصد افزایش یافته است. گزارش CSIRO همچنین سناریوهای مختلفی را برای سال ۲۰۵۰ بررسی کرده است؛ از وضعیتی که پس از سال ۲۰۳۰ کاهش بیشتری در انتشار گازهای گلخانهای در بخش برق رخ نمیدهد تا حالتی که شبکه کاملاً بدون انتشار باشد. یافتهها نشان میدهد دستیابی به شبکهای کاملاً بدون انتشار از نظر اقتصادی بهینه نیست و استفاده محدود از گاز فسیلی بهعنوان منبع پشتیبان، بهویژه در مقایسه با هیدروژن سبز، هزینه کمتری به شبکه تحمیل میکند.
بر اساس این تحلیل، اگر هدف استرالیا دستیابی به اقتصاد «خالص صفر» در کل بخشها باشد، منطقیتر است که مقدار اندکی انتشار در بخش برق پذیرفته شود و کاهش انتشار در بخشهای دیگر اقتصاد جبرانکننده آن باشد. گزارش GenCost همچنین نشان میدهد ارزانترین سناریوی تولید برق، استفاده از فناوریهای بالغ شامل زغالسنگ، گاز، خورشیدی و باد خشکی بدون تلاش بیشتر برای کاهش انتشار پس از ۲۰۳۰ است، در حالی که افزودن باد فراساحلی، نیروگاههای فسیلی مجهز به جذب و ذخیره کربن و انرژی هستهای هزینه برق عمدهفروشی را افزایش میدهد.
در بخش بررسی روند هزینه فناوریها، این گزارش کاهش ۱۵ درصدی قیمت باتریها نسبت به سال گذشته را برجسته میکند؛ کاهشی که پس از افت ۲۰ درصدی سال پیش رخ داده و نقش مهمی در تقویت سناریوهای مبتنی بر انرژیهای تجدیدپذیر دارد. در مقابل، بیشترین افزایش هزینه مربوط به نیروگاههای زغالسنگ و گاز با سیکل باز بوده که عمدتاً به افزایش هزینه ساخت توربینها نسبت داده میشود، در حالی که هزینه نیروگاههای خورشیدی در مقیاس بزرگ اندکی افزایش یافته و هزینه باد خشکی نشانههایی از تثبیت را نشان میدهد.
