در پی بارندگیهای رکوردشکن پاییزی، دریاچهای باستانی که هزاران سال پیش در دره مرگ آمریکا خشک شده بود، بار دیگر بهطور موقت در پایینترین نقطه آمریکای شمالی پدیدار شد.
پس از وقوع بارشهای کمسابقه در ماههای اخیر، یک دریاچه باستانی در پارک ملی دره مرگ آمریکا که مدتها ناپدید شده بود، بار دیگر بهطور موقت شکل گرفت. این پهنه آبی که بهطور غیررسمی «دریاچه منلی» نامیده میشود، در کف حوضه بدواتر ظاهر شده است؛ منطقهای که ۲۸۲ فوت پایینتر از سطح دریا قرار دارد و بهگفته اداره پارکهای ملی آمریکا، پایینترین نقطه قاره آمریکای شمالی محسوب میشود.
طوفانهای پیدرپی از سپتامبر تا نوامبر موجب جاری شدن روانآبها و پر شدن این حوضه مسطح شد و لایهای نازک از آب را در منطقه ایجاد کرد. نسخه امسال این دریاچه نسبت به نمونهای که دو سال پیش و پس از بارندگیهای ناشی از بقایای طوفان هیلاری شکل گرفته بود، کوچکتر و کمعمقتر است؛ بارندگیهایی که در آن زمان حتی امکان قایقسواری با کایاک را بهطور موقت فراهم کرده بود.
بر اساس دادههای سرویس ملی هواشناسی آمریکا، دره مرگ طی تنها دو ماه، بارشی بیش از میانگین سالانه خود دریافت کرده است؛ از سپتامبر تا نوامبر مجموعاً ۲.۴۱ اینچ باران در این منطقه ثبت شد. تنها در ماه نوامبر، میزان بارندگی به ۱.۷۶ اینچ رسید که رکورد تاریخی ۱.۷ اینچی ثبتشده در سال ۱۹۲۳ را پشت سر گذاشت. از منظر زمینشناسی، بین ۱۲۸ هزار تا ۱۸۶ هزار سال پیش، یخچالهای طبیعی بخشهایی از رشتهکوه سیرا نوادا را پوشانده بودند و آب حاصل از ذوب آنها از طریق رودخانهها به درهای وسیع سرازیر میشد و دریاچه عظیم منلی را شکل میداد؛ دریاچهای که طول آن به حدود ۱۰۰ مایل، معادل ۱۶۰ کیلومتر، میرسید.
در شرایط عادی امروز، حوضه بدواتر کاملاً خشک است و سطح آن با ترکهای ناشی از گرما و باد پوشیده میشود، اما بارندگی اخیر چهرهای متفاوت از این بیابان را به نمایش گذاشت و تصویری نادر از چشمانداز هزاران سال پیش منطقه را در برابر بازدیدکنندگان قرار داد. همزمان، کارشناسان نسبت به تغییرات گستردهتر زیستمحیطی در دره مرگ هشدار دادهاند. در سالهای اخیر، با افزایش دما تا نزدیکی ۱۳۰ درجه فارنهایت، پدیدهای موسوم به «گردشگری گرما» شکل گرفته و افراد زیادی برای تجربه شرایط افراطی به این منطقه سفر کردهاند؛ روندی که نگرانیهایی را درباره تهدید زیستگاه گیاهان بومی، پرندگان و حیاتوحش برانگیخته است.
در اوت ۲۰۲۳، بیش از ۲ اینچ باران تنها در یک روز در دره مرگ بارید و رکوردهای پیشین را شکست؛ سیلابهای ناشی از آن مسیرهای گردشگری را تخریب کرد و باعث تعطیلی پارک تا اواسط اکتبر شد. در همان سال و در ماه ژوئیه، دمای دره به ۱۲۸ درجه فارنهایت رسید و رکوردهای گرمایی جدیدی ثبت شد، در حالی که بالاترین دمای ثبتشده در تاریخ زمین، ۱۳۴ درجه فارنهایت، در ژوئیه ۱۹۱۳ در همین منطقه اندازهگیری شده است. پیشتر نیز در سال ۲۰۱۶، بارشهای شدید به وقوع پدیده «ابرشکوفایی» میلیونها گل وحشی در دره مرگ انجامید، اما اداره پارکهای ملی اعلام کرده است که هنوز برای پیشبینی تکرار چنین رویدادی در شرایط فعلی زود است.
