آنتونی آلبانیزی، نخستوزیر استرالیا، گزارش ملی ارزیابی ریسک اقلیمی این کشور را «زنگ بیدارباش» توصیف کرد و گفت نتایج آن نشان میدهد نیاز فوری به اقدامات «جدی» برای مقابله با گرمایش جهانی وجود دارد.
این گزارش که پس از تأخیر طولانی منتشر شد، تصویری دقیق از پیامدهای اجتماعی و اقتصادی بحران اقلیمی ارائه میدهد. طبق یافتهها، اگر دمای جهانی بیش از ۳ درجه افزایش یابد، مرگومیر ناشی از گرما در سیدنی ۴۴۴ درصد و در داروین ۴۲۳ درصد بیشتر خواهد شد.
جزئیات گزارش
- افزایش دما: قاره استرالیا تاکنون به سطح گرمایش ۱.۵ درجه رسیده است.
- خطر برای ساکنان ساحلی: تا سال ۲۰۵۰ حدود ۱.۵ میلیون نفر و تا ۲۰۹۰ بیش از ۳ میلیون نفر در معرض خطر سیلاب و فرسایش سواحل قرار خواهند گرفت.
- هزینه اقتصادی: حتی در سناریوی گرمایش ۱.۵ درجه، خسارت ناشی از سیل، آتشسوزی، طوفان و گردباد تا سال ۲۰۵۰ میتواند سالانه ۴۰ میلیارد دلار باشد.
واکنشها
کریس بومن، وزیر تغییرات اقلیمی، نتایج گزارش را «تکاندهنده» دانست و تأکید کرد که هزینه بیعملی همیشه بیشتر از هزینه اقدام خواهد بود. در مقابل، اپوزیسیون نسبت به استفاده از «زبان هشداردهنده» انتقاد کرد و گفت استرالیا توان مدیریت این تهدید را دارد.
گزارش بلافاصله مورد توجه فعالان محیطزیست قرار گرفت. شورای اقلیم یافتهها را «ترسناک» و بنیاد حفاظت استرالیا آن را «زنگ خطر» برای دولت خواندند. رهبر حزب سبزها نیز هشدار داد که هدف کاهش ۶۵ درصدی تا سال ۲۰۳۵ به معنای ادامه مرگومیر گسترده، فجایع زیستمحیطی و نابودی صخرههای مرجانی خواهد بود.
سیاستگذاری و هدفگذاری ۲۰۳۵
دولت آلبانیزی قصد دارد تا پایان هفته هدف کاهش انتشار گازهای گلخانهای تا سال ۲۰۳۵ را اعلام کند. مشاوره اولیه «سازمان تغییرات اقلیمی» محدودهای بین ۶۵ تا ۷۵ درصد را پیشنهاد داده است. با این حال، اختلاف نظر میان صنایع و گروههای زیستمحیطی بر سر میزان بلندپروازی این هدف ادامه دارد.
این بحث در شرایطی صورت میگیرد که فشارهای جهانی برای تحقق خنثیسازی کربن با موانع تازهای مواجه شده؛ از جمله خروج دونالد ترامپ از توافق پاریس و عقبنشینی برخی کشورها از اهداف پیشین.
جمعبندی
انتشار این گزارش بار دیگر نشان داد تغییرات اقلیمی خطری مستقیم برای سلامت، اقتصاد و امنیت استرالیا است. در حالیکه دولت وعده داده هدفی «دستیافتنی اما بلندپروازانه» را برای ۲۰۳۵ تعیین کند، گروههای محیطزیستی هشدار میدهند که هرگونه عقبنشینی در اهداف، به بهای جان انسانها و نابودی زیستبومها تمام خواهد شد.
