مروری بر محتوای خبر
تهیه و ترجمه: اکوسکوپ | منبع: نیویورکتایمز – گزارش برد پلامر و لیزا فریدمن | تاریخ: ۲۱ مه ۲۰۲۵
در سال ۲۰۲۲، قانون «کاهش تورم» (Inflation Reduction Act) بهعنوان بزرگترین قانون مقابله با تغییرات اقلیمی در تاریخ ایالات متحده معرفی شد. اما امروز، در بحبوحه تلاش جمهوریخواهان برای حذف مشوقهای مالی مرتبط با انرژی پاک، حامیان این قانون کمتر از «محیط زیست» سخن میگویند و بیشتر به «پول» میپردازند.
از دغدغه اقلیم تا منافع اقتصادی
چاد فارل، مؤسس شرکت انرژیهای تجدیدپذیر Encore Renewable Energy در ورمانت، میگوید: «دیگر کسی از محیط زیست حرف نمیزند؛ همه درباره دلار و سنت صحبت میکنند.» وی که اخیراً در واشنگتن با قانونگذاران لابی کرده، بر این باور است که مشوقهای مالی انرژی پاک برای اقتصاد آمریکا حیاتی هستند.
در حالی که رئیسجمهور ترامپ بسیاری از نهادهای دولتی را از هرگونه اشاره به تغییر اقلیم منع کرده و سیاستهای اقلیمی دولت بایدن را کنار گذاشته، حامیان انرژی پاک تمرکز خود را به سمت مزایای اقتصادی سوق دادهاند: ایجاد اشتغال، کاهش هزینه برق و رقابت در برابر چین.
تردید جمهوریخواهان، سکوت سبزها
جمهوریخواهان مجلس نمایندگان، حذف یا کاهش تدریجی مشوقهای انرژی پاک را در دستور کار قرار دادهاند. در مقابل، گروهی از جمهوریخواهان معتدل همچنان خواستار حفظ برخی مشوقها، بهویژه در حوزه انرژی هستهای و تولید داخلی هستند.
جنیفر کیگانز، نماینده جمهوریخواه و حامی پروژه مزرعه بادی در ایالت خود، طی نامهای با همراهی ۱۳ نماینده دیگر، بر لزوم حفظ سرمایهگذاریها برای جلوگیری از افزایش هزینه انرژی تأکید کرده است.
اما آنچه جلب توجه میکند، تغییر لحن کل روایت است. دیگر نه گروههای زیستمحیطی، نه شرکتهای تولیدکننده خودروهای برقی و نه فعالان صنعت خورشیدی، از بحران اقلیمی سخن میگویند. حتی گزارش اخیر انجمن صنایع خورشیدی آمریکا، که هشدار میدهد حذف مشوقها موجب از بین رفتن ۲۹۲ هزار شغل و ۲۲۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری محلی خواهد شد، هیچ اشارهای به تغییر اقلیم ندارد.
تغییر راهبرد: «درخت نجات اقتصادی» به جای «درختدوستی»
کاستانتینو نیکلاو، مدیرعامل شرکت PanelClaw در ماساچوست، میگوید: «قبلاً همه چیز درباره محیط زیست و تیشرتهای رنگی بود، اما حالا ما یک بخش بالغ از صنعت انرژی هستیم.»
از زمان تصویب قانون، بیش از ۸۴۳ میلیارد دلار سرمایهگذاری در پروژههای انرژی پاک در آمریکا انجام شده که حدود سهچهارم آن در مناطق تحت کنترل جمهوریخواهان بوده است. طبق گفتهها، در صورت حذف مشوقها، حدود ۳۰۰ کارخانه در ایالتهای قرمز ممکن است بسته شوند یا اصلاً افتتاح نشوند.
رقابت با چین؛ محور جدید دفاع از قانون
شرکتهایی مانند Lucid Motors هشدار میدهند که حذف مشوقها آمریکا را از رقابت با خودروسازان چینی در بازار خودروهای برقی عقب میاندازد. مایکل تابمن، مدیر امور فدرال این شرکت، تأکید میکند که بازار خودرو جهانی است و مصرفکنندگان بهسوی برقیشدن روی آوردهاند.
در عین حال، گروههایی مانند League of Conservation Voters هم از زاویه اقتصادی دفاع میکنند. به گفته معاون این گروه، لغو مشوقها موجب افزایش قیمت سوخت، از دسترفتن فرصتهای شغلی در تولید و واگذاری رهبری جهانی به چین خواهد شد.
سیاست چماق یا هویج؟
پیش از این، سیاستهای اقلیمی بیشتر حول «مجازات» بود؛ مانند مالیات بر کربن. اما این سیاستها در کشورهایی مانند کانادا و استرالیا با مخالفت عمومی روبهرو شدند و لغو شدند.
خانم لیا استوکس، استاد دانشگاه کالیفرنیا و یکی از نویسندگان قانون کاهش تورم، میگوید: «قانون ما بر اساس مشوق (هویج) طراحی شد، نه مجازات (چماق). این باعث سرمایهگذاری شد و اجرای سیاستها را ماندگارتر کرد.»
آیا قانون نجات مییابد؟
هرچند مخالفتها جدی است، اما هنوز امیدها برای بقای قانون پابرجاست. برخی پیشنهاد میدهند که مشوقهای انرژیهای بالغ مانند خورشیدی و بادی حذف شوند، ولی حمایت از فناوریهای نو مانند راکتورهای هستهای پیشرفته ادامه یابد.
با این حال، طبق تحلیل گروه Rhodium، حذف مشوقها میتواند منجر به انتشار صدها میلیون تُن دیاکسید کربن اضافی تا سال ۲۰۳۵ شود.
از سوی دیگر، برخی کارشناسان معتقدند حتی با وجود مشوقها، موانعی مانند تأخیر در مجوزهای محلی و محدودیت در خطوط انتقال، اثربخشی قانون در کاهش انتشار را کاهش دادهاند.
جمعبندی
قانون کاهش تورم شاید دیگر در محور بحث اقلیم نباشد، اما به نقطه اتصال اقتصاد، رقابت جهانی و سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. آینده این قانون، آزمونی تعیینکننده برای دوام سیاستهای اقلیمی در آمریکا خواهد بود؛ حتی اگر کسی دیگر از اقلیم حرفی نزند.
