صندوق ثروت ملی نروژ، بزرگترین صندوق سرمایهگذاری جهان با بیش از دو تریلیون دلار دارایی، برنامهٔ جدید اقدام اقلیمی خود را منتشر کرد. این طرح، مسیر تازهای برای سرمایهگذاری و تعامل با شرکتهای زیرمجموعه ترسیم میکند تا فعالیت آنها باهدف جهانیِ کاهش انتشار کربن تا سطح خالص صفر تا سال ۲۰۵۰ هماهنگ شود.
به نقل از ESGtoday، صندوق سرمایهگذاری نروژ (NBIM) که درآمدهای نفت و گاز این کشور را مدیریت میکند، اکنون مالک حدود ۱.۵ درصد از سهام کل شرکتهای بورسی جهان است و در بیش از ۸۵۰۰ شرکت سرمایهگذاری دارد.
بر اساس این برنامه، صندوق قصد دارد ارتباط میان اهداف مالی و اقلیمی خود را تقویت کند. تمرکز آن بر ریسکهای فیزیکی تغییر اقلیم و تخریب منابع طبیعی افزایشیافته است. دامنهٔ گفتوگو و تعامل با شرکتها نیز گسترش مییابد تا موضوعاتی مانند تابآوری اقلیمی، حفاظت از طبیعت و نقش شرکتها در سیاستگذاری محیطزیستی پوشش داده شود.
این برنامه ادامهٔ طرح قبلی NBIM در سال ۲۰۲۲ است که هدف آن رسیدن به انتشار خالص صفر در تمام شرکتهای پرتفوی تا سال ۲۰۵۰ بود. در آن طرح، از شرکتها خواسته شد اهداف مشخص کاهش انتشار تعیین کنند، زنجیرهٔ ارزش خود را شفاف کنند و برنامهٔ گذار به اقتصاد کمکربن ارائه دهند.
از زمان اجرای آن برنامه، صندوق با شرکتهایی که ۷۱ درصد از انتشار گازهای گلخانهای تأمینشده توسط صندوق را تشکیل میدهند، تعامل داشته است. همچنین در ۶۹ شرکت به دلیل ضعف در مدیریت ریسک اقلیمی علیه مدیران رأی منفی داده و از ۴۴ شرکت پرریسک خارج شده است. میزان شرکتهایی که اهداف علمی خالص صفر دارند نیز از ۵۷ به ۷۶ درصد افزایشیافته است.
برنامهٔ تازه تا سال ۲۰۳۰ ادامه خواهد داشت و چند محور کلیدی دارد: پیوند قویتر بین سرمایهگذاری و اقلیم، ادامهٔ تعامل با شرکتها برای تدوین برنامهٔ گذار، و تمرکز بیشتر بر سازگاری با تغییر اقلیم و حفاظت از طبیعت.
مدیرعامل صندوق، نیکولای تانگن، گفت:
«قلب تلاش ما، تعامل با شرکتهاست تا مدل کسبوکار خود را با مسیر کاهش انتشار تا سال ۲۰۵۰ هماهنگ کنند.»
در چارچوب این برنامه، فهرست شرکتهای مورد تمرکز اقلیمی گسترش مییابد. علاوه بر شرکتهایی که ۷۰ درصد از انتشار مستقیم را تشکیل میدهند، شرکتهایی با بیشترین انتشار غیرمستقیم یا بیشترین آسیبپذیری در برابر خطرات فیزیکی و زیستمحیطی نیز زیر ذرهبین خواهند رفت. صندوق همچنین بررسی دقیقتری از رابطهٔ بین اقلیم، طبیعت و سیاستگذاری شرکتی انجام میدهد.
NBIM اعلام کرد که انتظارات خود از شرکتها را نیز بهروز میکند تا بر ریسکهای فیزیکی اقلیم، تابآوری، سازگاری و نقش آنها در تصمیمسازیهای اقلیمی تمرکز بیشتری داشته باشد.
از دیگر اولویتهای این برنامه میتوان به تقویت استانداردهای گزارشدهی مالی مرتبط با اقلیم و طبیعت، بهبود روشهای تحلیل و سناریوسازی و استفاده از هوش مصنوعی در مدیریت ریسک اقلیمی اشاره کرد.
تانگن در پایان گفت: «ریسک اقلیمی یعنی ریسک مالی. بازده بلندمدت ما به این بستگی دارد که اقتصاد جهانی چطور با تغییرات اقلیمی و گذار انرژی کنار بیاید. هیچ اقتصادی نمیتواند از اقلیم فرار کند، ما هم نمیتوانیم.»
