چین با راهاندازی بزرگترین نیروگاه خورشیدی فراساحلی جهان در آبهای آزاد دریای زرد، یک پروژه یکگیگاواتی را به بهرهبرداری رسانده است؛ طرحی که نهتنها استانداردهای جهانی صنعت خورشیدی را جابهجا کرده، بلکه شکاف فزاینده میان پیشتازی چین و عقبماندگی ایالات متحده در توسعه انرژی پاک را برجستهتر از گذشته نشان میدهد.
در زمانی که ظرفیت بزرگترین نیروگاههای خورشیدی جهان در سالهای نهچندان دور حدود ۱۰۰ مگاوات بود، چین اکنون پروژهای را به مرحله بهرهبرداری رسانده که ظرفیتی معادل ۱۰۰۰ مگاوات یا یک گیگاوات دارد و عنوان بزرگترین نیروگاه خورشیدی فراساحلی جهان را به خود اختصاص داده است. این پروژه که در آبهای آزاد و نه در دریاچهها اجرا شده، در سواحل شهر دونگیینگ و در دریای زرد واقع شده است.
این نیروگاه خورشیدی فراساحلی با نام HG14 توسط شرکت Guohua Investment، از زیرمجموعههای شرکت دولتی China Energy Investment Corporation یا CHN Energy توسعه یافته است. محل اجرای پروژه در آبهای کمعمق و در فاصله حدود ۸ کیلومتری از ساحل قرار دارد و مساحتی بالغ بر ۱۲۲۳ هکتار را پوشش میدهد. انتقال برق تولیدی این نیروگاه به خشکی از طریق یک سامانه کابل زیردریایی با ولتاژ ۶۶ کیلوولت انجام میشود.
بر اساس گزارش pv magazine، این پروژه به یک سامانه ذخیرهسازی انرژی هممکان با ظرفیت ۱۰۰ مگاوات و ۲۰۰ مگاواتساعت مجهز است که نقش مهمی در افزایش پایداری شبکه و بهبود انعطافپذیری در مدیریت و توزیع برق ایفا میکند. طراحی سیستم انتقال برق به گونهای انجام شده که ظرفیت انتقال را حدود ۲۰ درصد افزایش داده و در عین حال هزینههای واحد تولید برق را نزدیک به ۱۵ درصد کاهش داده است.
سرمایهگذاری انجامشده برای اجرای این پروژه عظیم حدود ۸.۱ میلیارد یوان چین، معادل تقریبی ۱.۱۶ میلیارد دلار آمریکا اعلام شده است؛ رقمی که نشاندهنده مقیاس و اهمیت راهبردی این طرح در سیاست انرژی چین است.
از نظر فنی و اجرایی، نیروگاه HG14 شامل ۲۹۳۴ سکوی فولادی نصب پنل خورشیدی با ابعاد ۶۰ در ۳۵ متر است که بر روی ۱۱ هزار و ۷۳۶ شمع فولادی مستقر شدهاند. در مجموع، ۲.۳ میلیون پنل خورشیدی دوطرفه از نوع n-type با توان ۷۱۰ وات در این پروژه به کار رفته که هر یک با زاویه ۱۵ درجه نصب شدهاند.
مطالعات انجامشده نشان میدهد قرارگیری پنلها در محیط فراساحلی، به دلیل دمای پایینتر و بازتاب نور خورشید از سطح آب، میتواند بازدهی تولید برق را بین ۵ تا ۱۵ درصد نسبت به نیروگاههای خورشیدی مستقر در خشکی افزایش دهد. برآوردها حاکی از آن است که این نیروگاه سالانه حدود ۱.۷۸ تراواتساعت برق تولید خواهد کرد؛ رقمی که معادل تأمین نزدیک به ۶۰ درصد از نیاز برق منطقه کنلی است.
از منظر زیستمحیطی نیز این پروژه نقش قابلتوجهی در کاهش انتشار گازهای گلخانهای دارد. طبق اعلام مجریان طرح، بهرهبرداری از این نیروگاه سالانه از انتشار حدود ۱.۳۴ میلیون تن دیاکسید کربن در مقایسه با تولید برق از زغالسنگ جلوگیری میکند.
این پروژه به عنوان نمونهای شاخص از رویکرد آیندهنگرانه چین در توسعه انرژیهای پاک، ترکیبی از نوآوری فنی، بهرهوری اقتصادی و ملاحظات زیستمحیطی را به نمایش میگذارد. در حالی که چنین پروژههایی با سرعت بالا در چین در حال اجرا هستند، این واقعیت بیش از پیش آشکار میشود که رهبری جهانی در حوزه انرژیهای تجدیدپذیر بهطور فزایندهای در حال جابهجایی است؛ جابهجاییای که نبود پروژههایی با این مقیاس در ایالات متحده، آن را برجستهتر کرده است.
