منبع: دانشگاه ایالتی واشینگتن
پژوهشگران دانشگاه ایالتی واشینگتن موفق به کشف روشی نوین برای استخراج شکر از ساقهها و سایر پسماندهای گیاه ذرت شدهاند؛ روشی که میتواند راهی تازه برای تولید سوختهای زیستی پایدار بگشاید.
این مطالعه که در نشریه Bioresource Technology منتشر شده، از نمکهای قلیایی مبتنی بر آمونیوم سولفیت برای فرآوری «کورن استاور» (باقیماندههای گیاه ذرت مانند ساقه، پوست و برگها) استفاده کرده و موفق به تولید شکری با هزینه پایین جهت تولید سوخت زیستی و محصولات زیستی شده است. این پیشرفت میتواند چشمانداز اقتصادی تولید سوختهای زیستی را بهطرز چشمگیری بهبود بخشد.
دکتر «بین یانگ»، استاد مهندسی سیستمهای زیستی در دانشگاه واشینگتن و یکی از پژوهشگران اصلی این پروژه، گفت:
«شکر ارزانقیمت کلید موفقیت تجاری فناوریهای نوین در تبدیل زیستتوده تجدیدپذیر به سوخت و محصولات سودمند است.»
در این پروژه که با همکاری دانشگاه کانتیکت، آزمایشگاه ملی انرژیهای تجدیدپذیر (NREL)، آزمایشگاه محصولات چوبی وزارت کشاورزی آمریکا و دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس انجام شد، هدف اصلی یافتن روشی مقرونبهصرفه برای شکستن ساختارهای پیچیده سلولزی و لیگنینی زیستتوده و تبدیل آن به شکر قابل تخمیر بوده است.
زیستتوده گیاهی از منابع ارزان و فراوان انرژی و مواد شیمیایی محسوب میشود، اما چالش اصلی، هزینه بالای فرآوری آن است. پژوهشگران در این تحقیق، از ترکیب پتاسیم هیدروکسید و آمونیوم سولفیت در دمای ملایم برای پیشتیمار استفاده کردند تا آنزیمها بتوانند با کارایی بیشتر، پلیمرهای سلولزی را به شکر قابل تخمیر بشکنند. این فرایند نیازی به بازیافت شیمیایی ندارد و باعث کاهش هزینهها میشود.
آنها تخمین زدهاند که در صورت بهرهبرداری همزمان از محصولات جانبی این فرایند، میتوان شکر تولیدی را با قیمتی حدود ۲۸ سنت برای هر پوند عرضه کرد؛ رقمی رقابتی با شکر وارداتی کمهزینه.
یانگ افزود:
«این فرایند که در حال ثبت پتنت است، نهتنها شکر با کیفیت بالا برای استفاده در پالایشگاههای زیستی تولید میکند، بلکه مایعات پسماند آن میتواند به عنوان کود برای تغذیه خاک در کشاورزی استفاده شود. در این روش هیچگونه پسماندی وجود ندارد.»
پروژه یادشده توسط دفتر فناوریهای زیستانرژی وزارت انرژی ایالات متحده پشتیبانی مالی شده است.
در مرحله بعدی، تیم پژوهشی قصد دارد این فناوری را در مقیاس پایلوت گسترش دهد.
