به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز، به نقل از نیویورک تایمز، پژوهشگران در تلاشاند با توسعه فناوریهای تازه ردیابی و پیشبینی، حضور نهنگهای راست اطلس شمالی را با دقت بیشتری شناسایی کنند؛ گونهای که در برابر برخورد با کشتیها آسیبپذیر است و بخش زیادی از زمان خود را در مناطقی میگذراند که احتمال برخورد در آنها بالاست.
نصب حسگر روی نهنگها برای ردیابی ماهوارهای، ایدهای جذاب اما دشوار است. برای آنکه برچسب بتواند با ماهوارهها ارتباط برقرار کند، باید آنتنی داشته باشد که بیرون از بدن حیوان قرار بگیرد. برچسبهایی که به پوست نفوذ نمیکنند، معمولا خیلی زود جدا میشوند و در بسیاری از موارد فقط چند ساعت دوام میآورند.
الکس زربینی، پژوهشگر ارشد دانشگاه واشنگتن، برچسبی طراحی کرده است که زیر لایه چربی نهنگ ثابت میشود. او میگوید این فناوری روی نهنگهای راست جنوبی، گونهای مرتبط با جمعیتی سالمتر، نتایج موفقیتآمیزی نشان داده است.
در یکی از نمونهها، آنتن برچسبی که زیر لایه چربی یک نهنگ راست جنوبی به نام «مرکوری» کار گذاشته شده بود، سال گذشته در آبهای آرژانتین دیده شد.
با این حال، این روش بحثبرانگیز است. این برچسب زخمی باز ایجاد میکند؛ زخمی شبیه سوراخ کردن بدن برای پیرسینگ. با ترمیم بدن نهنگ در اطراف آن، برچسب بهتدریج به بیرون رانده میشود و طی حدود یک سال از بدن جدا میشود. بنابراین، برای استفاده مداوم از این فناوری، برچسبگذاری منظم و تکرارشونده لازم خواهد بود.
بروک فلامنگ، استاد زیستشناسی و مدیر آزمایشگاه حرکت سیالات در مؤسسه فناوری نیوجرسی، روی نوع تازهای از برچسب غیرتهاجمی کار میکند. این فناوری از شیوه چسبیدن «رموراها» یا ماهیهای مکنده به نهنگها و دیگر جانوران دریایی الهام گرفته است. او میگوید نتایج اولیه امیدوارکننده بوده، اما این ابزار هنوز در مرحله توسعه قرار دارد.
فلامنگ گفت: «تا زمانی که در حال نهاییکردن فناوریهای دیگر برای استقرار هستیم، لازم است مقررات محدودیت سرعت همچنان اجرا شود.»
پژوهشگران دانشگاه دوک در کارولینای شمالی نیز در حال توسعه سامانهای هستند که بتواند دادههای بهدستآمده از انواع فناوریهای شناسایی را دریافت کند، آنها را با شاخصهای دیگر ترکیب کند و حضور نهنگهای راست اطلس شمالی را به شیوهای مشابه پیشبینی آبوهوا پیشبینی کند. اندازهگیریهایی مانند دمای آب و غلظت کلروفیل، که میتواند نشانهای از وجود غذا باشد، به دانشمندان کمک میکند احتمال حضور نهنگها را پیشبینی کنند.
جیسون رابرتس، پژوهشگر آزمایشگاه بومشناسی ژئوفضایی دریایی دانشگاه دوک، گفت: «بهجای اینکه احتمال بارش را نشان دهد، احتمال حضور نهنگ را نشان میدهد.»
در حال حاضر، این تیم بر پایه دههها پژوهش میتواند پیشبینیهای ماهانه ارائه دهد. اما برای حفاظت مؤثر از نهنگها با کمترین اختلال در تردد کشتیها، پژوهشگران میخواهند بازه پیشبینی را از ماه به چند روز کاهش دهند.
پاتریک هالپین، استاد بومشناسی ژئوفضایی دریایی در دانشگاه دوک و مدیر این آزمایشگاه، گفت: «این یک جهش بزرگ است و کاری بسیار متفاوت و دشوار به شمار میرود.» به گفته او، تحقیق و توسعه این فناوری هنوز چند سال زمان نیاز دارد و پس از آن، اجرا و آزمایش آن نیز چند سال دیگر طول خواهد کشید.
