تحلیل تازهای از گزارشهای سالانه شرکتهای آمریکایی نشان میدهد استفاده از مفهوم «ریسکهای ESG» در اسناد رسمی شرکتها کاهش یافته است؛ روندی که کارشناسان آن را نتیجه فشارهای سیاسی، نگرانیهای حقوقی و تغییر استراتژی ارتباطی شرکتها میدانند.
بررسی تازهای از گزارشهای سالانه شرکتهای آمریکایی نشان میدهد روند افشای ریسکهای مرتبط با «ESG» در اسناد مالی شرکتها در حال کاهش است. ESG مخفف Environmental, Social and Governance به معنای «محیطزیست، مسئولیت اجتماعی و حکمرانی شرکتی» است و طی سالهای اخیر به یکی از شاخصهای مهم ارزیابی پایداری شرکتها تبدیل شده است.
مطالعات انجامشده روی گزارشهای سالانه شرکتهای فهرستشده در بازارهای آمریکا نشان میدهد بسیاری از شرکتها در سالهای اخیر از اشاره مستقیم به ریسکهای ESG در گزارشهای مالی خود فاصله گرفتهاند یا آن را با واژگان جدیدی مانند «ریسکهای عملیاتی»، «تابآوری» یا «ارزش بلندمدت» جایگزین کردهاند. تحلیلگران میگویند این تغییر بیشتر به تحول در شیوه بیان و مدیریت ریسک مربوط است تا کنار گذاشتن کامل برنامههای پایداری.
به گفته کارشناسان، فضای سیاسی و حقوقی در آمریکا یکی از عوامل مهم این تغییر رویکرد است. در سالهای اخیر، موضوعاتی مانند تغییرات اقلیمی، تنوع و برابری اجتماعی (DEI) و سرمایهگذاری پایدار به موضوعی بحثبرانگیز در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. در نتیجه برخی شرکتها ترجیح دادهاند از زبان محتاطانهتر و کمتر سیاسی در گزارشهای رسمی خود استفاده کنند.
همزمان، کاهش حمایت سرمایهگذاران از برخی پیشنهادهای مرتبط با ESG در مجامع شرکتها نیز به این روند دامن زده است. دادهها نشان میدهد میزان حمایت از پیشنهادهای سهامداران در حوزه ESG در سالهای اخیر به پایینترین سطح خود رسیده و بسیاری از مدیران شرکتها ترجیح میدهند تمرکز خود را بر ریسکهای مالی مستقیم و قابلاندازهگیری بگذارند.
با این حال تحلیلگران تأکید میکنند که کاهش استفاده از واژه ESG لزوماً به معنای عقبنشینی کامل شرکتها از اهداف پایداری نیست. بسیاری از شرکتها همچنان برنامههای مرتبط با اقلیم، مدیریت زنجیره تأمین و مسئولیت اجتماعی را ادامه میدهند، اما آنها را بیشتر در چارچوب مدیریت ریسک و ارزش اقتصادی بلندمدت توضیح میدهند.
کارشناسان معتقدند این تغییر بیشتر نشانه بلوغ و واقعگرایی در گفتمان پایداری شرکتهاست؛ به این معنا که شرکتها بهجای شعارهای عمومی درباره ESG، تمرکز خود را بر ریسکها و فرصتهای اقتصادی مرتبط با پایداری قرار دادهاند.
