مروری بر محتوای خبر
۳۰ مه ۲۰۲۵ | منبع: ESG News
- شرکتها باید میزان مطلق ناخالص انتشار گازهای گلخانهای در محدودههای ۱، ۲ و ۳ را افشا کنند – افشای انتشارهای مهم در محدوده ۳ (Scope 3) الزامی است و اختیاری نیست.
- پروتکل گازهای گلخانهای (GHG Protocol) مبنای اصلی اندازهگیری است، اما در صورت تضاد، الزامات استاندارد IFRS S2 اولویت دارد.
- افشای روش اندازهگیری، اهداف کاهش و استفاده از اعتبارات کربنی برای شفافیت و قابلیت مقایسه الزامی است.
بنیاد IFRS راهنمای آموزشی جدیدی منتشر کرده است تا روشن سازد که شرکتها چگونه باید میزان انتشار گازهای گلخانهای (GHG) خود را طبق استاندارد افشای اقلیمی IFRS S2 گزارش دهند. این اقدام با هدف ارتقای شفافیت درخصوص ریسکهای گذار و عملکرد پایداری برای سرمایهگذاران انجام شده است.
«هدف IFRS S2 الزام بنگاهها به افشای اطلاعاتی درباره ریسکها و فرصتهای اقلیمی است که برای کاربران اولیه گزارشهای مالی عمومی مفید باشد تا تصمیمات مرتبط با تخصیص منابع را اتخاذ کنند.»
دامنه افشا: همه انتشارها باید محاسبه شوند
استاندارد IFRS S2 افشای میزان ناخالص مطلق انتشار گازهای گلخانهای در محدودههای ۱، ۲ و ۳ را بدون احتساب جبرانهایی چون اعتبارهای کربنی الزامی میداند.
«افشای هر سه محدوده انتشار، اطلاعاتی مرتبط درخصوص میزان قرارگیری شرکت در معرض ریسکهای گذار فراهم میسازد.»
در محدوده ۳ (Scope 3)، شرکتها باید تمامی ۱۵ دستهبندی تعریفشده در استاندارد زنجیره ارزش شرکتی پروتکل GHG را بررسی کرده و تنها دستههای مرتبط و با اهمیت را افشا کنند.
«شرکت موظف است همه ۱۵ دستهبندی از انتشارهای GHG در محدوده ۳ را مدنظر قرار داده و تشخیص دهد که کدام دستهها مرتبط هستند.»
چارچوب اندازهگیری: اولویت با دادههای با کیفیت
شرکتها باید از استاندارد شرکتی پروتکل GHG برای اندازهگیری استفاده کنند، مگر اینکه قوانین محلی استثنا قائل شوند.
چارچوب اندازهگیری محدوده ۳ که توسط هیئت استانداردهای بینالمللی پایداری (ISSB) معرفی شده، نحوه اولویتبندی دادهها را مشخص میسازد؛ دادههای خاص، راستیآزماییشده و مستقیماً اندازهگیریشده در اولویت هستند.
«IFRS S2 ایجاب میکند دادههایی که بهصورت بهموقع، دقیق و منطبق با فناوری و موقعیت جغرافیایی فعالیت در زنجیره ارزش هستند، اولویت داشته باشند.»
در صورت استفاده از دادههای ثانویه، شرکت باید میزان استفاده و دلیل آن را (براساس دسترسی به اطلاعات معقول و قابل اتکا) افشا کند.
روششناسی و مرزبندی: شفافیت الزامی است
شرکتها باید روش اندازهگیری انتخابی (بر مبنای سهم سرمایهگذاری یا کنترل) را مشخص کرده و دلیل انتخاب خود را توضیح دهند.
همچنین باید مرز سازمانی را تعریف کرده و دادهها را بهتفکیک برای نهادهای داخل و خارج از گروه مالی تلفیقی ارائه دهند.
«شرکت باید روش انتخابی خود را به همراه دلیل انتخاب روش، بهروشنی افشا کند.»
این سطح از شفافیت برای مقایسهپذیری بین ساختارهای گوناگون سازمانی حیاتی است.
اهداف کاهش انتشار: در صورت تعیین، افشای کامل الزامی است
IFRS S2 شرکتها را به تعیین اهداف کاهش گازهای گلخانهای (GHG) ملزم نمیکند.
اما اگر شرکتی هدفگذاری انجام دهد، باید جزئیات کامل آن از جمله تفاوت هدف ناخالص و خالص، گازهای تحت پوشش، و استفاده از اعتبارهای کربنی را افشا کند.
«اگر شرکتی هدف خالص انتشار GHG داشته باشد، باید هدف ناخالص متناظر با آن را نیز جداگانه افشا کند.»
همچنین لازم است درباره اعتبار و تمامیت اعتبارهای کربنی مورد استفاده اطلاعات لازم مانند نوع طرح جبرانی، منشأ طبیعی یا فناورانه بودن و فرضیات مربوط به پایداری و اضافهبودن (additionality) ارائه شود.
گزارشگیری مقایسهای: ثبات با انعطاف
اگر ترکیب نهاد گزارشگر تغییر کند (مانند خرید یک شرکت تابعه جدید)، نیازی به بازگزارشگیری دادههای قبلی نیست.
اما شرکت باید در صورت بااهمیت بودن، توضیح دهد که این تغییر چه تأثیری بر دادههای سال جاری دارد.
«انتشارهای GHG یک شرکت تابعه که در سال جاری خریداری شده، در اطلاعات مقایسهای سال گذشته گنجانده نمیشود…»
انتشارهای مالیشده (Financed Emissions): انعطاف با پاسخگویی
برای مؤسسات مالی، IFRS S2 افشای انتشارهای مالیشده (دسته ۱۵) را الزامی میداند اما روش خاصی را تحمیل نمیکند؛ به شرطی که روش بهکاررفته قابلاعتماد باشد و بهطور کامل توضیح داده شود.
«هرچند IFRS S2 استفاده از روش خاصی را الزامی نمیکند، اما شرکت باید اطلاعات تکمیلی درباره روش اندازهگیری انتشارهای مالیشده خود افشا کند.»
این راهنما شفافیت عملیاتی لازم برای اجرای استاندارد IFRS S2 را فراهم میکند؛ با تأکید بر کیفیت داده، توجه به کل زنجیره ارزش و ارائه اطلاعاتی مفید برای تصمیمگیری سرمایهگذاران.
