مروری بر محتوای خبر
منبع: Eco-Business | ترجمه اختصاصی تحریریه اکو اسکوپ
بر اساس گزارشی جدید از اندیشکده انرژی Ember، تا پایان دهه جاری میلادی، دیتاسنترهای مستقر در کشورهای جنوب شرق آسیا میتوانند حداقل ۳۰ درصد از نیاز برق خود را تنها از طریق منابع بادی و خورشیدی و بدون نیاز به باتری ذخیرهسازی تأمین کنند.
این گزارش با اشاره به افزایش مصرف اینترنت، خرید آنلاین و گسترش هوش مصنوعی مولد در میان جمعیت جوان این منطقه، پیشبینی میکند که دیتاسنترها تا سال ۲۰۳۰ ممکن است تا ۳۰ درصد از تقاضای برق منطقه را به خود اختصاص دهند.
دیتاسنترها، مصرفکنندگان بزرگ برق
با توجه به مصرف بالای برق برای پردازش دادهها و سیستمهای خنککننده، اکثر دیتاسنترهای جنوب شرق آسیا هنوز به سوختهای فسیلی وابستهاند. با این حال، پژوهش Ember نشان میدهد که منابع بادی و خورشیدی موجود در کشورهای اندونزی، مالزی، فیلیپین، سنگاپور، تایلند و ویتنام میتوانند برق پاک مورد نیاز دیتاسنترها را از طریق شبکههای ملی تأمین کنند.
در این میان، سنگاپور با بیشترین تعداد دیتاسنتر فعال در منطقه و مالزی بهعنوان سریعترین قطب در حال رشد، دارای ظرفیت بالقوه ۲ و ۱۴ گیگاوات انرژی خورشیدی هستند. هرچند در کشورهای فیلیپین و تایلند که دیتاسنترهای کمتری در حال ساخت هستند، ظرفیت بالقوه خورشیدی و بادی حتی بیشتر است.
پتانسیل موجود، بدون نیاز به ذخیرهسازی باتری
شابرینا نادیلا، تحلیلگر سیاستهای برق و نویسنده اصلی این گزارش، میگوید: «دسترسی گسترده به منابع انرژی خورشیدی و بادی در محلهای کلیدی شبکههای برق میتواند فرصتی برای دیتاسنترها باشد تا برق پاک را از همان شبکههایی دریافت کنند که از آنها استفاده میکنند.»
او همچنین تأکید میکند که استفاده از ابزارهایی مانند گواهی انرژی تجدیدپذیر (REC)، میتواند کشورهایی با ظرفیت نصبشده پایینتر را قادر سازد تا با فروش این گواهیها به شرکتهای بزرگ، در مسیر کربنزدایی گام بردارند.
پیشگامان گواهی انرژی تجدیدپذیر
در حال حاضر، توسعهدهندگان مالزی و تایلند بیشترین میزان صدور گواهی REC را در منطقه به خود اختصاص دادهاند، در حالیکه سنگاپور بهرغم تولید کم انرژی تجدیدپذیر، بهتدریج در حال تبدیل شدن به بازیگری مهم در این حوزه است. فیلیپین نیز با راهاندازی بازار ملی تطبیق گواهیها در سال ۲۰۲۱، از پلتفرمهای جهانی خارج شده تا از بروز پدیده ادعای مضاعف (Double-counting) جلوگیری کند.
نیاز به توافقنامههای بلندمدت خرید برق
گزارش Ember بر اهمیت قراردادهای خرید برق (PPA) تأکید دارد. این قراردادها، راهی مورد علاقه شرکتهای فناوری برای تضمین تأمین پایدار انرژی تجدیدپذیر هستند و میتوانند سرمایهگذاری بخش خصوصی در تولید، ذخیرهسازی و مدرنسازی شبکه را افزایش دهند.
آیا انرژی تجدیدپذیر پاسخگوی جهش هوش مصنوعی خواهد بود؟
اگرچه تأمین یکسوم برق دیتاسنترها با انرژی پاک، گام بزرگی تلقی میشود، اما برای پاسخگویی به افزایش شتابزده تقاضای برق ناشی از رشد هوش مصنوعی کافی نیست.
نادیلا تصریح میکند: «این راهحل کامل نیست. انرژی خورشیدی و بادی باید با سیستمهای ذخیرهسازی باتری و بهرهوری بالاتر همراه شوند. باتریها به استخراج ارزش بیشتر از انرژی تجدیدپذیر کمک میکنند و کارایی انرژی نیز میتواند مصرف بیش از حد را کاهش دهد.»
عملکرد کند شرکتهای بزرگ فناوری در آسیا
با اینکه بسیاری از شرکتهای بزرگ فناوری متعهد به استفاده از انرژی تجدیدپذیر شدهاند، اما پیشرفت در جنوب شرق آسیا کند بوده است. برای مثال:
- گوگل که قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ در تمام شبکههایی که استفاده میکند به انرژی ۲۴ ساعته بدون کربن دست یابد، تنها ۰.۱۵٪ از ۲.۸ تراواتساعت برق مصرفی خود را از انرژی تجدیدپذیر در آسیا تأمین میکند. در اندونزی و سنگاپور، سهم برق بدون کربن بهترتیب تنها ۱۳٪ و ۴٪ است.
- آمازون وبسرویسز (AWS) با هدف رسیدن به ۱۰۰٪ انرژی تجدیدپذیر تا ۲۰۲۵، توانست پیش از موعد این هدف را محقق کند. این شرکت تاکنون ۲۷۴ مگاوات ظرفیت تجدیدپذیر در اندونزی و سنگاپور قرارداد کرده است.
- متا (فیسبوک) نیز که از سال ۲۰۲۰ به هدف ۱۰۰٪ انرژی تجدیدپذیر دست یافته، در سنگاپور که بزرگترین دیتاسنتر خود در جنوب شرق آسیا را دارد، ۱۷۴ مگاوات برق خورشیدی و بادی خریداری کرده است.
سخن پایانی
گزارش Ember نشان میدهد که دیتاسنترهای جنوب شرق آسیا میتوانند در یک دهه آینده گامهای بلندی بهسوی پاکسازی مصرف انرژی خود بردارند. با این حال، بدون سرمایهگذاری گسترده در زیرساخت، قراردادهای بلندمدت، ابزارهای سیاستی مانند گواهیهای انرژی و فناوریهای ذخیرهسازی، رسیدن به اهداف کربنزدایی دشوار خواهد بود.
