گزارش جدید «واحد اطلاعات انرژی و اقلیم» (ECIU) نشان میدهد که از سال ۲۰۲۰ تاکنون، تغییرات شدید آبوهوایی باعث نابودی بیش از ۷ میلیون تُن گندم در بریتانیا شده است؛ رقمی معادل تولید نان مصرفی یک سال کامل مردم این کشور. خشکسالیهای طولانی و بارشهای سیلآسا که بر اثر بحران اقلیمی شدت گرفتهاند، تولید داخلی را به پایینترین سطح چند دهه اخیر رساندهاند.
تحلیل تازه کارشناسان اقلیمی در بریتانیا حاکی از آن است که دو برداشت از سه برداشت ضعیف تاریخ این کشور در دهه جاری رخ داده است. بدترین سال زراعی ۲۰۲۰ و سومین سال بد ۲۰۲۴ بوده و چشمانداز سال ۲۰۲۵ نیز به دلیل خشکسالیهای گسترده و محدودیت آبیاری چندان امیدوارکننده نیست. طبق این گزارش، شرایط اقلیمی جدید کشاورزان را میان دو سرِ نوسان «خشکسالی مفرط» و «بارندگیهای سیلآسا» گرفتار کرده است؛ وضعیتی که کاشت و مدیریت مزارع را تقریباً غیرممکن ساخته است.
تام لنکستر، تحلیلگر زمین و کشاورزی در ECIU گفت: «دهه جاری شاهد یکی از بدترین برداشتهای تاریخ بوده است؛ بارشهای شدید باعث شد بسیاری از کشاورزان حتی نتوانند بذر بکارند و سال جاری نیز گرما و خشکی بیسابقه، گندمها را نابود کرد. این همان چهره کشاورزی در عصر تغییرات اقلیمی است؛ آبوهوای افراطی موجب شده نان ما کمتر بریتانیایی شود، زیرا آسیابانان ناچار به واردات گندم هستند و این امر میلیاردها پوند خسارت به کشاورزان و خودکفایی کشور وارد میکند.»
کاهش تولید داخلی بریتانیا فشار مضاعفی بر بازارهای جهانی گندم وارد کرده است، در حالی که سایر کشورها نیز با اثرات جنگها، خشکسالی و تغییرات جوی مواجهاند. واردات گندم بریتانیا برای تولید نان، کیک و بیسکویت به رکوردی تاریخی رسیده است؛ در پاییز سال گذشته میزان واردات دو برابر میانگین پنجساله بود و خودکفایی گندم کشور از ۹۶ درصد در ۲۰۲۳ به ۷۹ درصد در ۲۰۲۴ سقوط کرد.
کالین چاپل، کشاورز غلهکار از لینکلنشایر، در گفتوگویی اظهار داشت: «هرگز چنین شرایط دشواری را تجربه نکردهام. ماهها بارندگی مداوم، سپس ماهها خشکی بیسابقه، بدون هیچ وقفهای ادامه دارد. اکنون برای دومین سال پیاپی با فاجعه در برداشت مواجه شدهام. بدون حمایت دولت و بازگشایی طرحهای کشاورزی سبز، ما توان سازگاری با این افراطهای اقلیمی را نخواهیم داشت.»
به گفته کارشناسان، تنها راه جلوگیری از تشدید چنین خساراتی، کاهش انتشار گازهای گلخانهای تا سطح خالص صفر است؛ در غیر این صورت، نوسانات اقلیمی میتواند امنیت غذایی بریتانیا را به چالشی ماندگار بدل کند.
