انتشار گازهای گلخانه‌ای ژاپن در سال ۲۰۲۴ برای نخستین‌بار به کمتر از یک میلیارد تن رسید؛ کاهشی که حاصل اصلاحات انرژی و کاهش مصرف صنعتی است.

به گزارش Eco-business، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای ژاپن در سال مالی ۲۰۲۴ با کاهش ۱.۹ درصدی به حدود ۹۹۴ میلیون تن دی‌اکسید کربن معادل (CO2e) رسید و برای نخستین‌بار از مرز یک میلیارد تن پایین‌تر آمد. این رقم، پایین‌ترین سطح از سال ۲۰۱۳ تاکنون محسوب می‌شود و سومین سال متوالی کاهش انتشار را نشان می‌دهد.

ژاپن، به‌عنوان پنجمین تولیدکننده بزرگ انتشار گازهای گلخانه‌ای در جهان، متعهد شده است تا سال ۲۰۳۰ میزان انتشار خود را ۴۶ درصد نسبت به سطح سال ۲۰۱۳ کاهش دهد و تا سال ۲۰۵۰ به انتشار خالص صفر (Net Zero) برسد. بر اساس داده‌های اخیر، این کشور تاکنون حدود ۲۵ درصد از مسیر کاهش را طی کرده است.

وزارت محیط‌زیست ژاپن اعلام کرد که کاهش اخیر عمدتاً ناشی از افت مصرف انرژی در بخش تولید و پیشرفت در کربن‌زدایی بخش برق بوده است. سهم ترکیبی انرژی‌های تجدیدپذیر و هسته‌ای در سال ۲۰۲۴ به بیش از ۳۰ درصد رسید؛ به‌طوری‌که انرژی‌های تجدیدپذیر ۲۳.۱ درصد و انرژی هسته‌ای ۹.۴ درصد از تولید برق را تشکیل دادند، در حالی که سهم سوخت‌های فسیلی به ۶۷.۵ درصد کاهش یافت.

از منظر بخشی، انتشار در بخش صنعت ۲.۵ درصد، حمل‌ونقل ۱.۶ درصد و بخش خانگی ۰.۷ درصد کاهش یافت؛ با این حال، انتشار در بخش خدمات و تجاری به‌دلیل بهبود فعالیت‌های اقتصادی، ۰.۲ درصد افزایش داشت.

در عین حال، ظرفیت جذب کربن توسط جنگل‌ها و دیگر مخازن طبیعی به حدود ۵۲.۳ میلیون تن رسید که نسبت به سال قبل ۹.۷ درصد کاهش نشان می‌دهد. این روند، به‌دلیل پیر شدن جنگل‌ها و کاهش کارایی آن‌ها در جذب کربن، به‌عنوان یک چالش ساختاری برای سیاست‌های اقلیمی ژاپن مطرح شده است.

همچنین، اکوسیستم‌های «کربن آبی» (Blue Carbon) شامل زیست‌بوم‌های دریایی مانند علف‌های دریایی و جنگل‌های مانگرو، حدود ۳۲۰ هزار تن کربن جذب کردند که سهمی معادل ۰.۰۳ درصد از کل انتشار کشور دارد. با وجود سهم اندک، این حوزه به‌طور فزاینده مورد توجه سیاست‌گذاران قرار گرفته و پروژه‌هایی برای توسعه کشت جلبک و ذخیره کربن در اقیانوس‌ها در حال بررسی است.

در حوزه فناوری نیز، ژاپن بر توسعه راهکارهایی مانند «CCUS» (Carbon Capture, Utilization and Storage) به‌معنای جذب، استفاده و ذخیره‌سازی کربن تأکید دارد؛ فناوری‌ای که نقش کلیدی در تحقق اهداف انتشار خالص صفر ایفا می‌کند.

با این حال، کارشناسان هشدار می‌دهند که بخشی از کاهش انتشار ناشی از عوامل موقتی مانند کاهش تولید صنعتی بوده است و تداوم این روند با افزایش فعالیت‌های اقتصادی، با عدم قطعیت مواجه است. وابستگی بالای ژاپن به واردات سوخت‌های فسیلی نیز همچنان یکی از موانع اصلی در مسیر کربن‌زدایی به‌شمار می‌رود.

در همین راستا، مقامات ژاپنی تأکید کرده‌اند که دستیابی به اهداف اقلیمی نیازمند تسریع در توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، بازگشت تدریجی نیروگاه‌های هسته‌ای و گسترش فناوری‌های جذب کربن است.