همزمان با افزایش فشار تغییرات اقلیمی و رشد جمعیت بر منابع آب شیرین، یک ابتکار تازه با حمایت چند نهاد بینالمللی در حال شکلگیری است تا قواعد مشترکی برای گزارشدهی شرکتی در حوزه آب تدوین شود؛ اقدامی که هدف آن، رفع پراکندگی استانداردها و امکانپذیر کردن مقایسهپذیری دادهها میان شرکتها، صنایع و مناطق مختلف جهان است.
بر اساس گزارش رویترز، نبود یک روش واحد برای رصد و گزارش مصرف آب در جهان، ارزیابی دقیق ریسکهای مرتبط با آب را دشوار کرده است. برخلاف انتشار کربن که تا حد زیادی در قالبهای شناختهشدهتری گزارش میشود، دادههای مربوط به آب اکنون ذیل مجموعهای پراکنده از استانداردها و تعاریف ناسازگار منتشر میشوند و همین موضوع، تحلیل وضعیت واقعی شرکتها را برای سرمایهگذاران، حسابرسان و ذینفعان محلی پیچیده کرده است.
لورِن انرایت، مدیر برنامه خدمات آب در شرکت مشاورهای SCS Global که در هماهنگی این گروه نقش دارد، گفت اکنون «همه در حال رصد چیزی متفاوت هستند» و حتی در بسیاری موارد، از واژههای یکسان برای بیان مفاهیمی متفاوت استفاده میشود. به گفته او، این وضعیت مشکلات واقعی برای سرمایهگذاران، حسابرسان و جوامعی ایجاد کرده است که میخواهند بدانند شرکتها در عمل با منابع آب چه میکنند.
این ابتکار با پشتیبانی مؤسسه منابع جهانی، صندوق جهانی طبیعت و برنامه CEO Water Mandate وابسته به سازمان ملل شکل گرفته است و انتظار میرود تا پایان آوریل با عنوان «راهنمای شرکتی برای ارزیابی دامنههای ۱ تا ۳ آب در زنجیرههای ارزش» آغاز به کار کند. هدف این چارچوب، جایگزینی رژیمهای موجود گزارشدهی نیست، بلکه قرار است در لایهای زیرین، مجموعهای مشترک از تعاریف و مفاهیم پایه فراهم کند تا نظامهای مختلف گزارشدهی بتوانند بر مبنای آن، از زبان و معیارهای همسوتر استفاده کنند.
بر اساس این گزارش، چارچوب تازه قرار نیست جای مقرراتی مانند دستورالعمل گزارشدهی پایداری شرکتی اتحادیه اروپا را بگیرد، بلکه قرار است بهعنوان زیرساخت مفهومی، به این نظامها اتکا بدهد و پیوندی میان استانداردهای متکثر کنونی ایجاد کند. این رویکرد میتواند به کاهش ابهام در افشای اطلاعات مربوط به آب کمک کند و امکان تحلیل ریسک را در سطح بازارهای مالی افزایش دهد.
فشار برای رسیدن به یک رویکرد مشترک، در شرایطی شدت گرفته است که تنش آبی بیش از گذشته بر فعالیت بخشهای مختلف اقتصادی اثر گذاشته است. گزارش رویترز میگوید این فشار بهویژه در صنایعی مانند فناوری برجسته شده؛ بخشی که مصرف آب در مراکز داده آن، در نقاط مختلف جهان اعتراض جوامع محلی را برانگیخته است. از این منظر، آب دیگر فقط یک موضوع محیطزیستی نیست، بلکه به مسئلهای مالی، عملیاتی و اجتماعی برای شرکتها تبدیل شده است.
ایدا همپل از شرکت سرمایهگذاری Galvanize Climate Solutions نیز گفته است چنین چارچوبی میتواند افشاهای عمدتاً کیفی و روایی موجود را به دادههایی تبدیل کند که برای تصمیمگیری «بسیار کاربردی» باشند. به گفته او، این تغییر به سرمایهگذاران اجازه میدهد شرکتها و حتی مداخلات مشخص آنها را بر مبنایی همسنخ و قابل مقایسه ارزیابی کنند.
اهمیت این تحول از آنجا ناشی میشود که با تشدید بحران آب، بازارها بیش از گذشته به دادههای دقیق، هممعنا و قابل اتکا نیاز دارند. بدون وجود تعاریف مشترک، حتی افشاهای گسترده نیز ممکن است برای ارزیابی ریسک واقعی شرکتها کافی نباشند. از همین رو، ابتکار جدید را میتوان تلاشی برای پر کردن یکی از شکافهای اصلی در معماری گزارشدهی پایداری دانست؛ شکافی که تاکنون مانع سنجش یکپارچه اثرات و وابستگیهای شرکتی در حوزه آب بوده است.
