تایج یک بررسی علمی منتشرشده در The Conversation نشان میدهد که محاسبهگرهای رایج کربن برای پروازها، به دلیل حذف بخش عمدهای از انتشارهای غیرمستقیم و عدم شفافیت روشها، اعداد بسیار کمتر از واقعیت ارائه میکنند؛ موضوعی که به گفته پژوهشگران میتواند بر سیاستگذاریهای اقلیمی و رفتار مسافران تأثیر منفی بگذارد.
در گزارش مشترک «فین مکفال» و «زاویه فونت» از دانشگاه Surrey آمده است که بسیاری از محاسبهگرهای آنلاین تنها دیاکسیدکربن (CO₂) را محاسبه میکنند و انتشارهای معادل کربن (CO₂e) و اثرات غیرکربنی نظیر نیتروژن اکسیدها، بخار آب و ایجاد کنتریلها را نادیده میگیرند؛ در حالی که این عوامل میتوانند به اندازه یا حتی بیشتر از CO₂ در گرمشدن زمین نقش داشته باشند.
به گفته نویسندگان، بخش دیگری از خطا ناشی از فرض مسیر مستقیم پرواز است. ابزارهای رایج، «مسافت دایره عظیم» را مبنا قرار میدهند اما پروازهای واقعی به دلیل شرایط جوی، مسیرهای نظامی و تراکم هوایی گاه صدها تا هزاران کیلومتر طولانیتر میشوند. در یک نمونه، پرواز سئول–فرانکفورت بیش از ۲۰ درصد طولانیتر از مسیر مستقیم بوده است.
گزارش همچنین توضیح میدهد که بسیاری از محاسبهگرها مرزهای محدود برای انتشارها در نظر میگیرند و مواردی مثل استخراج سوخت، پالایش، حمل، ساخت هواپیما و زیرساختهای فرودگاهی را حذف میکنند. این در حالی است که استاندارد بینالمللی ISO 14083 چارچوب دقیقی برای محاسبه انتشارات زنجیره حملونقل ارائه کرده و محاسبهگرهای معتبر باید با آن همراستا باشند.
طبق این بررسی، اختصاص انتشارها به هر مسافر نیز در بسیاری از ابزارها با خطا همراه است؛ از جمله نادیدهگرفتن تفاوت میان کلاسهای پروازی، ضریب اشغال واقعی هواپیما و وزن بار و محمولههای باری که در محفظه زیرین هواپیما حمل میشود.
پژوهشگران تأکید کردهاند که برای ارائه برآورد دقیق، هر محاسبهگر باید جامع، شفاف و مبتنی بر دادههای واقعی روز باشد و جزئیات روش محاسبه خود را اعلام کند. آنها میگویند تنها در این صورت است که این ابزارها میتوانند از «عددسازی» فاصله گرفته و به ابزار مؤثر برای تصمیمگیری اقلیمی تبدیل شوند.
