شرکت آمریکایی هانیول از فناوری تازهای برای تبدیل زیستتوده به سوختهای تجدیدپذیر رونمایی کرده است؛ گامی بزرگ در مسیر کربنزدایی از بخشهای دشوار حملونقل دریایی و هوایی که با تکیه بر ضایعات کشاورزی و جنگلی، سوختهای پاک با چگالی انرژی بالا تولید میکند.
در حالی که حملونقل هوایی و دریایی با سهمی حدود ۱۰ درصدی از انتشار جهانی گازهای گلخانهای، از چالشبرانگیزترین بخشها برای کاهش کربن محسوب میشوند، شرکت آمریکایی Honeywell اعلام کرد فناوری جدیدی با عنوان Biocrude Upgrading Process توسعه داده است که میتواند با بهرهگیری از محصولات جانبی کشاورزی و جنگلداری، زیستتوده را به سوخت تجدیدپذیر قابل استفاده در کشتیها و هواپیماها تبدیل کند. این فناوری با هدف جایگزینی نفت کوره و سوختهای فسیلی، راهکاری نو برای تولید سوخت دریایی پایدار، سوخت هوایی تجدیدپذیر (SAF) و حتی بنزین زیستی ارائه میدهد.
به گفتهی هانیول، این سوختهای جدید چگالی انرژی بالاتری نسبت به بسیاری از گزینههای فعلی دارند و میتوانند بدون نیاز به تغییر در موتورهای موجود، مورد استفاده قرار گیرند. این ویژگی یکی از نقاط قوت کلیدی فناوری جدید است؛ زیرا صنایع هوایی و دریایی به دلیل ساختار زیرساختی سنگین خود، برای تغییر سیستمهای سوخترسانی با موانع بزرگ سرمایهگذاری و فنی مواجهاند.
هانیول برای تسریع در پیادهسازی این فناوری، کارخانههای پیشساخته و ماژولار طراحی کرده تا فرایند نصب و راهاندازی در نقاط مختلف جهان آسانتر شود. این روش به کاهش هزینهها و ریسکهای سرمایهگذاری کمک میکند و به کشورها امکان میدهد سریعتر به سمت کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی حرکت کنند.
کن وست (Ken West)، رئیس بخش «راهکارهای انرژی و پایداری» هانیول در گفتوگو با Interesting Engineering گفت:
«صنعت کشتیرانی بهشدت نیازمند سوختهای تجدیدپذیری است که هم مقرونبهصرفه باشند و هم فوراً در دسترس قرار گیرند. فناوری فرآیند بیوکراود ما میتواند بهصورت ماژولار تحویل داده شود و از مرحله نصب تا پالایش و مصرف، صرفهجویی قابل توجهی به همراه دارد.»
بر اساس گزارش وزارت انرژی آمریکا، اگر صنعت کشتیرانی جهانی را کشوری مستقل در نظر بگیریم، در رتبه ششم بزرگترین تولیدکنندگان گازهای گلخانهای قرار میگیرد. از سوی دیگر، انتشار آلایندههای بخش هوایی نیز از دهه ۱۹۶۰ تاکنون چهار برابر شده و پیشبینی میشود با افزایش درآمد و سفرهای هوایی، این روند همچنان صعودی بماند.
پیشتر، مشکل اصلی در توسعه سوختهای زیستی برای این صنایع، کمبود منابع خوراکی مانند روغنهای پسماند بود. اما فناوری جدید هانیول با استفاده از منابع فراوانتری نظیر ضایعات سلولزی و پسماند کشاورزی، گام مهمی برای رفع این مانع محسوب میشود.
این پیشرفت در شرایطی رخ میدهد که بازار جهانی سوختهای زیستی طی سالهای اخیر رشد چشمگیری را تجربه کرده است. با این حال، کارشناسان هشدار میدهند که تغییر در سیاستهای تجاری و استانداردهای سوخت ممکن است بر سرعت گسترش این فناوری تأثیر بگذارد. ادامه همکاریهای آزاد تجاری با کانادا، بهعنوان یکی از تأمینکنندگان اصلی مواد اولیه زیستتوده، برای موفقیت پروژههای مشابه حیاتی است.
با توجه به وابستگی عمیق بخشهای دریایی و هوایی به سوختهای فسیلی و زیرساختهای قفلشده در مسیر پرکربن، فناوری «بیوکراود» میتواند نقطه آغاز تحولی واقعی در مسیر سوختهای آینده و تحقق حملونقل بدون کربن باشد.
