نکات کلیدی:
- گوگل ۱۱۹ هزار فوتتخته چوب داگلاسفیر را از آشیانه شماره ۳ فرودگاه فدرال موفت بازیافت کرد.
- پس از آزمایش, پاکسازی و آمادهسازی، حدود ۶۶ هزار فوتتخته از این چوب برای تولید مصالح چوب انبوه مناسب تشخیص داده شد.
- این پروژه نمونهای عملی از ساختوساز چرخشی برای املاک شرکتی، مراکز داده و راهبردهای ساختمانی کمکربن ارائه میدهد.
به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز، گوگل در ایالت کالیفرنیا بخشی از چوبهای بهکاررفته در یک آشیانه هوایی متعلق به دوران جنگ جهانی دوم را به چرخه ساختوساز بازگردانده و از آنها برای پروژههای جدید اداری و پردیسی خود استفاده میکند.
این چوبها از آشیانه شماره ۳ در فرودگاه فدرال موفت در مانتینویو کالیفرنیا به دست آمدهاند؛ مجموعهای که اکنون بخشی از مرکز پژوهشی ایمز ناسا محسوب میشود. نیروی دریایی آمریکا این آشیانه را در سال ۱۹۴۳ و در میانه جنگ جهانی دوم ساخت؛ زمانی که فولاد و بسیاری از مصالح ساختمانی کمیاب بودند. این سازه هزار فوتی تنها در ۲۰۸ روز تکمیل شد و گمان میرود چوب داگلاسفیر بهکاررفته در آن از جنگلهای شمالغرب اقیانوس آرام تأمین شده باشد.
اکنون پس از بیش از هشت دهه، همان چوبها قرار است در پروژههای پردیسی گوگل به کار گرفته شوند. این اقدام پیوندی میان حفاظت از میراث تاریخی، ساختوساز چرخشی و راهبرد اقلیمی شرکتها ایجاد کرده است. همچنین برای سرمایهگذاران و مدیران املاک شرکتی نمونهای عملی ارائه میدهد که نشان میدهد چگونه ساختمانهای قدیمی میتوانند به زنجیره تأمین توسعههای جدید و کمکربن تبدیل شوند.
از زیرساخت جنگی تا استفاده دوباره شرکتی
در سال ۲۰۱۴، شرکت Planetary Ventures LLC، از زیرمجموعههای گوگل، قرارداد اجاره بلندمدت این فرودگاه را امضا کرد. این شرکت همچنین مدیریت آشیانههای تاریخی این مجموعه را بر عهده گرفت.
آشیانه شماره ۳ در آن زمان بیش از ۸۰ سال قدمت داشت. با این حال، ارزیابیهای مهندسی نشان داد که این سازه با مشکلات جدی ساختاری روبهرو است. تیمهای فنی گزینههای مختلفی را برای تعمیر و حفاظت از آن بررسی کردند، اما روند آسیبدیدگی سازه ادامه یافت. در نهایت، خطرآفرین شدن ساختمان باعث شد تصمیم به برچیدن آن گرفته شود.
در یک فرایند تخریب معمول، بخش زیادی از این چوبها احتمالاً به محل دفن زباله منتقل میشد. اما تیمهای پایداری و املاک گوگل مسیر دیگری را انتخاب کردند. آنها این آشیانه را نه بهعنوان پسماند ساختمانی، بلکه بهعنوان منبعی ارزشمند از مصالح قابل استفاده دوباره دیدند.
این تصمیم نیازمند فرایندی کندتر، دقیقتر و فنیتر بود. چوبهای این آشیانه در طول عمر خود در معرض چندین ماده شیمیایی قرار گرفته بودند. به همین دلیل، امکان تخریب ساده سازه و بازیافت مصالح پس از آن وجود نداشت.
در عوض، بیلهای مکانیکی بلندبرد با دقت بالا آشیانه را قطعهقطعه کردند. در این عملیات حدود ۱۱۹ هزار فوتتخته از سالمترین بخشهای چوب داگلاسفیر بازیافت شد؛ حجمی که معادل حدود ۱۷۸ تن ماده ساختمانی بود.
آزمون چوب بازیافتی برای استانداردهای امروز
استفاده دوباره از الوار در مقیاس بزرگ همچنان یکی از چالشهای ساختوساز تجاری است. مقررات ساختمانی و زنجیرههای تأمین معمولاً بر این فرض بنا شدهاند که پروژهها از مصالح تازهتولیدشده استفاده میکنند. اما چوب بازیافتی پرسشهای دشوارتری درباره درجهبندی، آلودگی، مسئولیت حقوقی و عملکرد سازهای ایجاد میکند.
تیم پروژه گوگل ناچار شد این فرایند را تقریباً از پایه طراحی کند. این تیم با دانشمندان چوب، مهندسان سازه و تولیدکنندگان چوب انبوه همکاری کرد. هدف آنها بررسی این بود که آیا چوب قدیمی آشیانه میتواند استانداردهای عملکردی امروز را برآورده کند یا نه.
لایههای بیرونی آلوده این چوبها تراشیده و حذف شد. سپس باقیمانده چوب داگلاسفیر تحت آزمونهای سازهای قرار گرفت. نتایج نشان داد که این چوب تاریخی همچنان عملکردی قوی و قابل پیشبینی دارد.
در نهایت، حدود ۶۶ هزار فوتتخته از این چوبها شرایط لازم برای بازتولید بهعنوان مصالح چوب انبوه را داشت. بخشی از چوبها برای ارزیابی و پردازش به اسپوکن در ایالت واشنگتن منتقل شد. این مصالح اکنون قرار است در نمونه اولیه دفتر چوب انبوه گوگل در د دالس، اورگن به کار گرفته شود.
این مکان از نظر نمادین نیز اهمیت دارد. چوبی که احتمالاً بیش از ۸۰ سال پیش از اقتصاد منطقهای شمالغرب آمریکا برداشت شده بود، اکنون دوباره به همان اقتصاد منطقهای بازمیگردد.
اهمیت پروژه برای ESG و املاک شرکتی
پروژه آشیانه شماره ۳ برای تیمهای املاک شرکتی یک نمونه آزمایششده از ساختوساز چرخشی فراهم میکند. این پروژه همچنین به یکی از چالشهای بزرگ شرکتهایی اشاره دارد که داراییهای ساختمانی گسترده دارند.
مصالح ساختمانی سهم بالایی در کربن نهفته ساختمانها دارند. فولاد، بتن و حتی چوب تازهبرداشتشده همگی هزینههای زیستمحیطی دارند. استفاده دوباره از مصالح موجود میتواند تقاضا برای منابع بکر را کاهش دهد، از میزان پسماند بکاهد و تصمیمهای املاک و مستغلات شرکتها را با تعهدات اقلیمی آنها همسو کند.
رویکرد گوگل همچنین نگاه تازهای به داراییهای فرسوده ارائه میدهد. ساختمانهایی که به پایان عمر مفید خود میرسند، اغلب بهعنوان بدهی یا بار مالی دیده میشوند. اما این پروژه نشان میدهد که چنین ساختمانهایی میتوانند نقش «بانک مصالح» را برای توسعههای آینده ایفا کنند.
این ایده برای مراکز داده، پردیسهای شرکتی، سایتهای صنعتی و زیرساختهای عمومی اهمیت فزایندهای دارد. بسیاری از شرکتها در حال گسترش داراییهای فیزیکی خود هستند و همزمان با انتظارات سختگیرانهتر اقلیمی روبهرو شدهاند. سرمایهگذاران نیز بیش از گذشته به دنبال شواهدی هستند که نشان دهد ادعاهای پایداری شرکتها در برنامهریزی سرمایهای و تصمیمهای خرید و تأمین مصالح منعکس میشود.
چوبهای بازیافتی آشیانه شماره ۳ در نصبهای نمایشی مختلف در پردیسهای گوگل در منطقه خلیج سانفرانسیسکو استفاده خواهند شد. همچنین این چوبها از ساختوساز چوب انبوه در تأسیسات اداری واقع در پردیسهای مراکز داده گوگل پشتیبانی میکنند.
برای مدیران ارشد، پیام این پروژه روشن است: چرخشپذیری در محیط ساختهشده دیگر فقط یک نظریه طراحی نیست. با برنامهریزی، آزمون فنی و حکمرانی دقیق، مصالح قدیمی میتوانند دوباره وارد زنجیرههای تأمین ارزشمند شرکتی شوند.
این پروژه همچنین گفتوگوی ESG در حوزه املاک و مستغلات را گستردهتر میکند. راهبرد اقلیمی فقط به خرید انرژی پاک یا حسابداری کربن محدود نمیشود. این راهبرد در تصمیمهای مربوط به تخریب، مشخصات فنی مصالح و آمادگی شرکتها برای به چالش کشیدن رویههای استاندارد ساختوساز نیز معنا پیدا میکند.
آشیانه شماره ۳ کار خود را بهعنوان زیرساختی جنگی آغاز کرد. اما چوبهای آن اکنون نشانهای از نوع دیگری از تابآوری هستند؛ تابآوری مبتنی بر استفاده دوباره، کاهش پسماند و مدیریت هوشمندانهتر داراییهای موجود.
