به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز به نقل از منابع بینالمللی، دولت آلمان در چارچوب استراتژی ملی هیدروژن خود قصد دارد ساختار یارانهها و حمایتهای مرتبط با تولید هیدروژن را بازنگری کرده و تمرکز بیشتری بر واردات این سوخت پاک داشته باشد. این تصمیم پس از آن اتخاذ شده است که اجرای مرحله نخست طرح توسعه اقتصاد هیدروژنی در این کشور با چالشهای متعددی مواجه شد.
هانا شوماخر، رئیس دپارتمان هیدروژن و زیرساختهای گازی وزارت اقتصاد آلمان، در کنفرانس صنعت هیدروژن در برلین اعلام کرد دولت در حال ارزیابی مجدد طرحهای حمایتی از صنعت هیدروژن است و احتمالاً رویکردی تازه در این حوزه اتخاذ خواهد کرد. او افزود که بررسی دقیق چارچوبهای تأمین مالی ضروری است زیرا نتایج فاز نخست توسعه هیدروژن کمتر از حد انتظار بوده است. شوماخر تأکید کرد: «بهتر است روند توسعه را با دقت و احتیاط بیشتری پیش ببریم تا از موفقیت بلندمدت آن اطمینان حاصل شود.»
در پاسخ به پرسشی درباره احتمال اجرای نظام تعرفه تضمینی (Feed-in Tariff) برای تولیدکنندگان هیدروژن سبز، شوماخر با احتیاط سخن گفت و یادآور شد که هزینه بالای طرحهای حمایتی از انرژیهای تجدیدپذیر فشار زیادی بر سیاستگذاران وارد کرده است. او افزود که در سیاستهای جدید، ابزارهای کنترل هزینه اهمیت بیشتری خواهند داشت.
بر اساس این رویکرد، دولت آلمان تمرکز خود را بر کاهش هزینههای کلی هیدروژن در نظام انرژی معطوف میکند. یکی از اقدامات پیشنهادی، استقرار راهبردی الکترولایزرها در مناطقی است که انرژی بادی مازاد تولید میشود تا نیاز به توسعه شبکه برق کاهش یابد—even اگر هزینه تولید هیدروژن در این روش اندکی بیشتر باشد. شوماخر تأکید کرد که تولید ملی باید با نیازهای سیستم انرژی کشور همسو باشد.
هیدروژن تولیدشده از انرژیهای تجدیدپذیر به عنوان یکی از کلیدیترین ابزارها برای کاهش انتشار کربن در بخشهای دشوارِ کربنزدایی مانند صنایع سنگین و حملونقل هوایی شناخته میشود. آلمان که از پیشگامان فناوریهای سبز به شمار میرود، تلاش دارد با تکیه بر «استراتژی ملی هیدروژن»، جایگاه خود را به عنوان رهبر جهانی در این حوزه تثبیت کند.
با این حال، شور و اشتیاق اولیه نسبت به هیدروژن سبز در آلمان و اروپا طی سالهای اخیر کاهش یافته است؛ بسیاری از پروژهها لغو یا متوقف شدهاند و موانعی در حوزه تولید، حملونقل و پویایی بازار پدید آمده است.
با توجه به شرایط مطلوب انرژی تجدیدپذیر در مناطق آفتابی، انتظار میرود تولید هیدروژن در کشورهایی مانند مراکش مقرونبهصرفهتر باشد. دولت پیشین آلمان پیشبینی کرده بود که بین ۵۰ تا ۷۰ درصد از هیدروژن سبز مورد نیاز تا سال ۲۰۳۰ از طریق واردات تأمین شود، اما شوماخر تصریح کرد که در سیاستهای جدید احتمالاً سهم واردات حتی بیشتر خواهد شد.
توسعه کند زیرساختهای هیدروژن همچنان یکی از نقاط ضعف اصلی در گذار انرژی آلمان محسوب میشود. در همین راستا، دولت اخیراً پیشنویس قانونی را برای تسریع در گسترش این زیرساختها تصویب کرده است.
رهبران صنعتی آلمان نیز بر اهمیت هیدروژن برای آینده اقتصاد کشور تأکید دارند. کرستن آندریا، رئیس انجمن صنایع انرژی و آب آلمان (BDEW)، خاطرنشان کرد که سیاستهای حمایتی صحیح میتواند به ایجاد یک بخش صنعتی قابل صادرات منجر شود. ماتیاس کوخ از اندیشکده «آگورا اینداستری» نیز هشدار داد که اتکای بیش از حد به «هیدروژن آبی» حاصل از گازهای فسیلی، ممکن است موجب از دست رفتن مزیت فناورانه آلمان شود و بر ضرورت تمرکز بر هیدروژن سبز تأکید کرد.
دولت جدید آلمان استفاده از فناوری جذب و ذخیرهسازی کربن (CCS) در تولید هیدروژن را نیز به عنوان روشی موقت برای آمادهسازی بازار مورد حمایت قرار میدهد. شوماخر در پایان تأکید کرد که دستیابی به اهداف اقلیمی همچنان در اولویت است و ترکیب متعادلی از هیدروژن سبز، آبی و گزینههای کمکربن میتواند به کاهش هزینهها و تسریع روند گذار انرژی کمک کند.
