ائتلافی جدید با نام «Point One» با مشارکت ۳۰ شرکت آغاز به کار کرده و هدف دارد با دریافت تنها ۰.۱ درصد از درآمد شرکتها، میلیاردها دلار برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در جهان جذب کند.
به گزارش رویترز، ابتکاری تازه با عنوان «پوینت وان» (Point One) با هدف تأمین مالی پروژههای انرژیهای تجدیدپذیر در سطح جهانی راهاندازی شده است؛ طرحی که از شرکتها میخواهد تنها ۰.۱ درصد از درآمد خود را به این مسیر اختصاص دهند.
این ابتکار که توسط «رایان کوهن»، همبنیانگذار برند غذایی Proper Snacks هدایت میشود، فعالیت خود را با مشارکت اولیه ۳۰ شرکت آغاز کرده و قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ دستکم ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه جذب کند. نکته کلیدی این طرح، استفاده از این سرمایه اولیه برای جذب منابع مالی بسیار بزرگتر از سوی سرمایهگذاران نهادی است؛ بهگونهای که برآورد میشود این رقم به حدود ۳ میلیارد دلار برسد.
بر اساس تحلیل اندیشکده Global Nation، اگر تنها ۰.۱ درصد از درآمد کل کسبوکارهای جهان—که در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۷۱ تریلیون دلار برآورد شده—به این حوزه اختصاص یابد، امکان تأمین مالی کامل گذار جهانی به انرژی پاک تا سال ۲۰۴۰ فراهم خواهد شد.
این طرح در شرایطی مطرح میشود که بسیاری از کشورهای توسعهیافته در حال کاهش کمکهای توسعهای خود هستند و مذاکرات اقلیمی جهانی بیش از هر زمان دیگری به دنبال منابع مالی جدید، از جمله مالیاتها، عوارض و کمکهای داوطلبانه است.
ابتکار Point One در فاز اولیه با «ائتلاف جهانی انرژی برای مردم و سیاره» (GEAPP: Global Energy Alliance for People and Planet) همکاری میکند؛ نهادی که تلاش دارد پروژههای انرژی را برای سرمایهگذاران خصوصی جذابتر کند. یکی از ابزارهای کلیدی در این مسیر، استفاده از مدل «تحمل زیان اولیه» (First Loss) است؛ به این معنا که سرمایه اولیه شرکتها ریسک اولیه پروژه را پوشش میدهد و در نتیجه میتواند تا ۱۵ برابر سرمایه بیشتر از سایر سرمایهگذاران جذب کند.
به گفته مدیران این طرح، تعیین سهم مشارکت در سطحی بسیار پایین، یعنی ۰.۱ درصد، با هدف ترغیب حداکثری شرکتها به مشارکت طراحی شده است. این رویکرد بهویژه برای شرکتهای کوچک و متوسط اهمیت دارد؛ چراکه این دسته از بنگاهها بیش از ۹۰ درصد شرکتهای جهان و حدود نیمی از اقتصاد جهانی را تشکیل میدهند.
کارشناسان معتقدند این مدل میتواند بهعنوان یک سازوکار نوآورانه در تأمین مالی اقلیم، شکاف میان نیازهای عظیم سرمایهگذاری و منابع محدود دولتی را کاهش دهد؛ شکافی که یکی از موانع اصلی در مسیر گذار انرژی به شمار میرود.
