وزارت دارایی چین با همکاری نهادهای کلیدی مالی و نظارتی این کشور، از انتشار «استاندارد افشای پایداری شرکتی شماره ۱ اقلیم (آزمایشی)» خبر داد؛ استانداردی که با هدف گزارشدهی نظاممند ریسکها، فرصتها و اثرات اقلیمی شرکتها طراحی شده و در گام نخست بهصورت داوطلبانه اجرا خواهد شد، اما در نهایت به افشای الزامی اطلاعات اقلیمی منتهی میشود.
وزارت دارایی چین اعلام کرد که استاندارد جدید گزارشدهی اقلیمی شرکتها بخشی از راهبرد کلان این کشور برای مقابله با تغییر اقلیم و تسریع گذار جامع اقتصاد و جامعه به سمت توسعه سبز و کمکربن است. این استاندارد با ایجاد یک چارچوب منسجم برای افشای اطلاعات اقلیمی، نقش کلیدی در هدایت جریان سرمایه به پروژههای کمانتشار، ارتقای شفافیت بازار و کاهش پدیده «سبزشویی» ایفا میکند.
بر اساس اعلام این وزارتخانه، استاندارد «افشای پایداری شرکتی شماره ۱ – اقلیم (آزمایشی)» اگرچه در مرحله نخست ماهیتی داوطلبانه دارد، اما بهعنوان یک سند پایه طراحی شده و دامنه اجرای آن در آینده بهتدریج گسترش خواهد یافت. این گسترش شامل حرکت از شرکتهای بورسی به شرکتهای غیربورسی، از بنگاههای بزرگ به بنگاههای کوچک و متوسط، از الزامات کیفی به الزامات کمی و در نهایت از افشای داوطلبانه به افشای الزامی اطلاعات اقلیمی خواهد بود.
وزارت دارایی چین تأکید کرده است که این استاندارد جدید، ابزار مهمی برای استانداردسازی افشای اطلاعات اقلیمی محسوب میشود و با ایجاد یک نظام شفاف، قابل مقایسه و قابل اتکا، به تنظیم رفتار شرکتها، هدایت انتظارات بازار و ارزیابی علمی پیشرفت گذار کمکربن کمک میکند. به گفته این نهاد، این چارچوب همچنین زیرساخت نهادی لازم را برای تبدیل هدف «دو کربن» چین، یعنی اوج انتشار و خنثیسازی کربن، از یک راهبرد کلان ملی به اقدامات اجرایی در سطح بنگاهها فراهم میسازد.
یکی از ویژگیهای مهم این استاندارد، همسویی ساختاری آن با استاندارد گزارشدهی اقلیمی IFRS S2 است که توسط هیأت استانداردهای بینالمللی پایداری وابسته به بنیاد IFRS تدوین شده است. وزارت دارایی چین اعلام کرده که این استاندارد با هدف همگرایی عمیق با قواعد بینالمللی طراحی شده، اما در عین حال تعدیلاتی متناسب با شرایط اقتصادی، صنعتی و سیاستی چین در آن اعمال شده است.
در ساختار کلی، استاندارد اقلیمی چین همان چهار ستون اصلی استاندارد IFRS S2 را دنبال میکند که شامل راهبری شرکتی، راهبرد، مدیریت ریسکها و فرصتها، و شاخصها و اهداف است. با این حال، تفاوت مهم این استاندارد با نسخه بینالمللی، الزام به گزارشدهی «اطلاعات اثرات اقلیمی» است؛ به این معنا که شرکتها باید اثرات فعالیتهای خود، از جمله در زنجیره ارزش، بر تغییرات اقلیمی یا پیامدهای بالقوه قابل پیشبینی آن را نیز افشا کنند.
بر اساس توضیحات وزارت دارایی، نسخه فعلی استاندارد شامل الزامات عمومی افشای اطلاعات اقلیمی برای صنایع مختلف است، اما همزمان تدوین دستورالعملهای کاربردی ویژه صنایع کلیدی آغاز شده است. این صنایع شامل برق، فولاد، زغالسنگ، نفت، کود شیمیایی، آلومینیوم، هیدروژن، سیمان و خودروسازی هستند. این دستورالعملها بهتدریج منتشر خواهند شد تا یک نظام جامع کاربرد صنعتی بر پایه الگوی «دستورالعملهای پایه + دستورالعملهای تخصصی + دستورالعملهای کاربردی صنعتی» شکل گیرد.
مقامهای چینی تأکید دارند که این استاندارد جدید نهتنها به تحقق اهداف توسعه سبز داخلی کمک میکند، بلکه جایگاه چین را در نظام گزارشدهی پایداری جهانی تقویت خواهد کرد. به باور نهادهای تدوینکننده، همسویی با استانداردهای بینالمللی در کنار ملاحظات بومی، میتواند اعتماد سرمایهگذاران داخلی و خارجی را افزایش داده و نقش مهمی در تسریع گذار کمکربن اقتصاد چین ایفا کند.
