نکات کلیدی خبر
- این تأسیسات از سال ۲۰۲۶ سالانه تا ۸۰۰ هزار تن دیاکسیدکربن را جذب و مایعسازی میکند.
- کربن جذبشده برای ذخیرهسازی در عمق ۲٫۶ کیلومتری زیر بستر دریا به نروژ منتقل میشود.
- شرکت یارا انتظار دارد طی ۱۵ سال، از انتشار حدود ۱۲ میلیون تن دیاکسیدکربن از این مجتمع جلوگیری کند.
به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز به نقل از رویترز، بزرگترین تأسیسات جذب کربن اروپا روز دوشنبه، ۷ سپتامبر ۲۰۲۶، در هلند افتتاح شد. این پروژه که شرکت نروژی تولید کود «یارا اینترنشنال» توسعه داده است، دیاکسیدکربن یکی از بزرگترین مجتمعهای تولید کود اروپا را جذب و برای ذخیرهسازی به نروژ منتقل میکند.
این تأسیسات جذب و ذخیرهسازی کربن (CCS) در اسلویسکیل، واقع در استان زیلاند در جنوب هلند، قرار دارد. به گفته یارا، مجتمع اسلویسکیل از سال ۲۰۲۶ سالانه تا ۸۰۰ هزار تن دیاکسیدکربن را جذب و به حالت مایع تبدیل خواهد کرد.
شرکت «نورترن لایتس»، مجری حملونقل و ذخیرهسازی این پروژه، مسئول انتقال دیاکسیدکربن و ذخیره آن در عمق ۲٫۶ کیلومتری زیر بستر دریا در فلات قاره نروژ است. یارا پیشبینی میکند اجرای این طرح طی ۱۵ سال، از انتشار حدود ۱۲ میلیون تن دیاکسیدکربن از این مجتمع جلوگیری کند.
راهکاری برای کاهش انتشار صنایع
یوناس گار استوره، نخستوزیر نروژ، پروژه اسلویسکیل را راهکاری پیشرفته از نظر علمی و عملی از نظر تجاری توصیف کرد.
او گفت: «چالش اقلیمی ما در صنعت است؛ زیرا آنجاست که نیروی کار، سرمایه و فناوری در کنار هم قرار میگیرند و البته انرژی نیز با همه اینها پیوند دارد. بنابراین، حرکت بهسوی تبدیلشدن به کشورهای مدرن در حوزه انرژی، که هلند از پیشگامان آن است، مسیر پیش روست.»
اتحادیه اروپا در نظر دارد برای دستیابی به هدف انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۵۰، از فناوری جذب کربن استفاده کند. این فناوری بهویژه برای فرایندهای صنعتی مانند تولید مواد شیمیایی اهمیت دارد؛ حوزههایی که هنوز جایگزینهای کمکربن برای آنها در دسترس نیست.
تردیدها درباره صرفه اقتصادی و نقش سوختهای فسیلی
بااینحال، توسعه این فناوری در اروپا طی چند دهه با موانعی روبهرو بوده است؛ از تردید درباره توجیه اقتصادی گرفته تا مخالفت فعالان محیطزیست و برخی دولتها.
منتقدان میگویند جذب و ذخیرهسازی کربن میتواند به شرکتها امکان دهد با وعده جذب انتشار در آینده، تولید نفت و گاز را ادامه دهند. افتتاح پروژه اسلویسکیل در شرایطی انجام میشود که بحث درباره نقش این فناوری در کاهش انتشار صنایع و تداوم وابستگی به سوختهای فسیلی همچنان ادامه دارد.
