نکات کلیدی خبر
- نمایندگان نزدیک به ۲۰۰ کشور درباره یک پروتکل الزامآور برای مقابله با خشکسالی به توافق نرسیدند.
- مذاکرات به اجلاس بعدی در سال ۲۰۲۸ در مصر موکول شد.
- تا ۴۰ درصد اراضی جهان تخریب شده و شکاف سالانه سرمایهگذاری در احیای زمین به ۲۷۸ میلیارد دلار رسیده است.
- کشورهای آفریقایی خواهان توافق الزامآور بودند؛ اما برخی کشورهای توسعهیافته از چارچوبی غیرالزامآور حمایت کردند.
نمایندگان کشورهای عضو کنوانسیون مقابله با بیابانزایی سازمان ملل در اجلاس COP17 «هفدهمین اجلاس کشورهای عضو کنوانسیون مقابله با بیابانزایی سازمان ملل» مغولستان نتوانستند بر سر یک سازوکار الزامآور جهانی برای مدیریت خشکسالی توافق کنند؛ شکستی که تصمیمگیری درباره این بحران را بار دیگر دو سال به تعویق انداخت.
به گزارش پایگاه خبری «گزارش سبز» به نقل از آسوشیتدپرس، نمایندگان نزدیک به ۲۰۰ کشور پس از دو هفته مذاکره در اولانباتور، پایتخت مغولستان، توافق کردند گفتوگوها درباره سند جهانی خشکسالی را در اجلاس COP18 سال ۲۰۲۸ در مصر ادامه دهند.
شکاف میان آفریقا و کشورهای توسعهیافته
کشورهای آفریقایی بیش از یک دهه است که تصویب پروتکلی الزامآور را دنبال میکنند. چنین پروتکلی میتواند خشکسالی را از یک مسئله صرفاً ملی به بحرانی منطقهای و جهانی تبدیل کند و زمینه دسترسی کشورهای آسیبپذیر به منابع مالی بیشتری را فراهم آورد.
در مقابل، شماری از کشورهای توسعهیافته از تصویب چارچوبی غیرالزامآور حمایت میکنند که به اعتقاد آنها سریعتر و کمهزینهتر قابل اجراست. مذاکرات مغولستان نیز بهدلیل همین اختلافها به بنبست رسید و در مقطعی نمایندگان آفریقایی نشست را ترک کردند.
بحران سریعتر از مذاکرات پیش میرود
تعویق تصمیمگیری در شرایطی رخ داده که تا ۴۰ درصد اراضی جهان تخریب شده است. خشکسالی نیز دیگر محدود به مناطق خشک سنتی نیست و با تهدید کشاورزی، منابع آب، امنیت غذایی، سلامت عمومی و معیشت جوامع محلی، مناطق بیشتری را درگیر میکند.
برای تحقق تعهدات جهانی احیای زمین تا سال ۲۰۳۰، سالانه حدود ۳۵۵ میلیارد دلار سرمایهگذاری لازم است؛ در حالی که سرمایهگذاری فعلی حدود ۷۷ میلیارد دلار برآورد میشود. به این ترتیب، شکاف مالی سالانه نزدیک به ۲۷۸ میلیارد دلار است و بخش خصوصی تنها حدود ۶ درصد سرمایهگذاری جهانی را تأمین میکند.
با وجود شکست مذاکرات، اجلاس مغولستان از مجموعهای ۱.۳ میلیارد دلاری برای احیای زمین و افزایش تابآوری در برابر خشکسالی خبر داد که حدود ۶۴۴.۵ میلیون دلار آن منابع مالی جدید است. با این حال، مؤسسه منابع جهان هشدار داد که نبود توافق جهانی، توان کشورها برای پیشگیری از بحران را محدود میکند.
کریستین کالوین، مدیر سیاستگذاری آب شیرین در صندوق جهانی طبیعت، تأکید کرد جهان به یک سازوکار عملی نیاز دارد و نمیتواند تصمیمگیری درباره خشکسالی را دو سال دیگر به تعویق بیندازد. این هشدار نشان میدهد دیپلماسی جهانی همچنان با سرعت گسترش خشکسالی و تخریب سرزمین فاصله دارد.