نکات کلیدی
- نستله همکاری تازهای با شرکت بریتانیایی Wildfarmed برای استفاده از گندم تولیدشده با کشاورزی احیاگر در تولید کیتکت آغاز کرده است.
- این گندم پس از آزمایشهای موفق در کارخانه نستله در شهر یورک، وارد تولید منظم کیتکت در بریتانیا شده است.
- قرار است سالانه ۱.۵ میلیارد شکلات کیتکت در بریتانیا با استفاده از این گندم تولید شود.
- کشاورزی احیاگر با هدف بهبود سلامت خاک، افزایش تنوع زیستی، کاهش آلودگی آب و کاهش انتشار کربن دنبال میشود.
- نستله هدفگذاری کرده تا تا سال ۲۰۳۰، ۵۰ درصد مواد اولیه کلیدی خود را از کشاورزانی تأمین کند که از روشهای کشاورزی احیاگر استفاده میکنند.
به گزارش پایگاه خبری گزارش سبز، شرکت جهانی مواد غذایی و نوشیدنی نستله با آغاز همکاری تازه با شرکت بریتانیایی Wildfarmed، استفاده از گندم تولیدشده با روشهای کشاورزی احیاگر را در تولید شکلاتهای کیتکت در بریتانیا آغاز کرده است؛ اقدامی که میتواند سالانه تولید ۱.۵ میلیارد کیتکت را به زنجیره تأمین پایدارتر پیوند دهد.
گندم احیاگر وارد تولید کیتکت شد
نستله اعلام کرد با مشارکت شرکت Wildfarmed، مستقر در بریتانیا، گندم تولیدشده با روشهای کشاورزی احیاگر را در تولید شکلاتهای کیتکت در این کشور به کار میگیرد. این همکاری بخشی از تلاش نستله برای کاهش اثرات زیستمحیطی زنجیره تأمین مواد اولیه و حمایت از کشاورزان در گذار به شیوههای پایدارتر کشاورزی است.
کشاورزی احیاگر مجموعهای از روشها و تکنیکهای کشاورزی است که با هدف کاهش اثرات زیستمحیطی تولید غذا، احیای اکوسیستمها، تقویت سلامت و حاصلخیزی خاک، کاهش انتشار گازهای گلخانهای، بهبود مدیریت منابع آبی، افزایش تنوع زیستی و ارتقای معیشت کشاورزان دنبال میشود.
نقش Wildfarmed در کشاورزی احیاگر
شرکت Wildfarmed در سال ۲۰۱۸ توسط اندی کاتو، جورج لمب و اد لیز تأسیس شد و با شبکهای از کشاورزان بریتانیایی همکاری میکند. این شرکت بر اصول کلیدی کشاورزی احیاگر تمرکز دارد؛ از جمله کاهش اختلال در خاک، حفظ پوشش خاک در طول سال و افزایش تنوع کشت.
به گفته Wildfarmed، این رویکردها میتواند به بهبود تنوع زیستی، افزایش سلامت خاک، کاهش آلودگی آب و کاهش انتشار کربن کمک کند. در همین چارچوب، همکاری با نستله فرصتی برای ورود گستردهتر محصولات کشاورزی احیاگر به زنجیره تولید یکی از شناختهشدهترین برندهای شکلات در جهان فراهم کرده است.
آزمایش موفق در کارخانه یورک
این همکاری پس از مجموعهای از آزمایشهای موفق در سال گذشته در کارخانه تولیدی نستله در شهر یورک آغاز شد. پس از آزمایش این ماده اولیه در مقیاس تجاری، نستله استفاده از گندم Wildfarmed را در تولید منظم کیتکت در این کارخانه شروع کرده است.
بر اساس برنامه اعلامشده، گندم تولیدشده با روشهای کشاورزی احیاگر در کارخانه یورک نستله برای تولید سالانه ۱.۵ میلیارد شکلات کیتکت استفاده خواهد شد. این اقدام، یکی از نمونههای مهم اتصال کشاورزی پایدار به تولید صنعتی در مقیاس بزرگ به شمار میرود.
«کشاورزی احیاگر باید به قاعده تبدیل شود»
اد لیز، مدیرعامل و از بنیانگذاران Wildfarmed، با اشاره به اهمیت این همکاری گفت سالانه ۱.۵ میلیارد کیتکت در بریتانیا تولید میشود و مشارکت با نستله برای استفاده از گندم احیاگر بریتانیایی، گامی بزرگ در مسیر تبدیل کشاورزی احیاگر به یک قاعده عمومی، نه یک استثنا، است.
او تأکید کرد این همکاری نشان میدهد احیای طبیعت میتواند در قلب برندهای شناختهشده و محبوب قرار گیرد و بخشی از مدل تولید محصولات پرمصرف باشد.
هدفگذاری نستله برای سال ۲۰۳۰
نستله پیشتر در چارچوب برنامه کشاورزی احیاگر خود، هدفگذاری کرده بود تا تا سال ۲۰۳۰، ۵۰ درصد مواد اولیه کلیدی خود را از کشاورزانی تأمین کند که از روشهای کشاورزی احیاگر استفاده میکنند. این چارچوب در سال ۲۰۲۲ معرفی شد و بخشی از مسیر نستله برای تحقق اهداف پایداری و دستیابی به هدف اقلیمی خالص صفر تا سال ۲۰۵۰ محسوب میشود.
این برنامه بر ترویج شیوههای کشاورزی پایدار، مسئولیتپذیری در تأمین مواد اولیه و کاهش اثرات زیستمحیطی زنجیره تولید متمرکز است.
تولید پایدارتر یک برند ۹۰ ساله
دکتر اما کلر، رئیس بخش پایداری نستله در بریتانیا و ایرلند، این همکاری را تلاشی برای تولید پایدارتر کیتکت توصیف کرد؛ محصولی که به گفته او، مردم طی ۹۰ سال گذشته آن را شناخته و دوست داشتهاند.
او گفت این همکاری در عین حفظ هویت شناختهشده کیتکت، از کشاورزان گندم در بریتانیا برای پذیرش روشهای کشاورزی احیاگر حمایت میکند؛ روشهایی که با هدف کمک به کاهش کربن و افزایش تنوع زیستی به کار گرفته میشوند.
اهمیت خبر برای صنعت غذا
ورود گندم احیاگر به تولید سالانه ۱.۵ میلیارد کیتکت نشان میدهد مفهوم پایداری در صنعت غذا از سطح پروژههای محدود و آزمایشی فراتر رفته و به بخشی از زنجیره تولید محصولات پرمصرف تبدیل شده است. برای شرکتهای بزرگ مواد غذایی، استفاده از مواد اولیه پایدارتر تنها یک اقدام زیستمحیطی نیست، بلکه به بخشی از مدیریت ریسک، پاسخ به انتظارات مصرفکنندگان و آمادگی برای آینده زنجیره تأمین غذا تبدیل شده است.
در شرایطی که کشاورزی یکی از بخشهای اثرگذار بر خاک، آب، تنوع زیستی و انتشار گازهای گلخانهای است، همکاریهایی از این دست میتواند نقش شرکتهای بزرگ را در تغییر الگوهای تولید مواد اولیه پررنگتر کند.

