بر اساس تازهترین نظرسنجی مورگان استنلی، بخش قابل توجهی از سرمایهگذاران نهادی در آمریکای شمالی، اروپا و آسیا-اقیانوسیه قصد دارند طی دو سال آینده سهم سرمایهگذاریهای پایدار را در سبد دارایی خود افزایش دهند؛ این در حالی است که ریسکهای اقلیمی، نوسانات سیاسی و چالشهای دادهای همچنان بر فضای تصمیمگیری آنها سایه انداخته است.
افزایش انتظارات سرمایهگذاران نهادی با وجود فضای دشوار سرمایهگذاری
نتایج نظرسنجی «سیگنالهای پایداری ۲۰۲۵» مورگان استنلی که در ماههای اوت و سپتامبر و با مشارکت بیش از ۹۰۰ مالک دارایی و مدیر دارایی در سه منطقه اصلی جهان انجام شده، نشان میدهد ۸۴ درصد سرمایهگذاران نهادی انتظار دارند سهم داراییهای پایدار در سبد آنها طی دو سال آینده افزایش یابد.
در این نظرسنجی، ۷۹ درصد مدیران دارایی و ۸۶ درصد مالکان دارایی اعلام کردهاند که انتظار رشد وزن داراییهای پایدار را دارند. این روند در آمریکای شمالی پررنگتر است؛ جایی که بیش از ۹۰ درصد مالکان دارایی از افزایش سرمایهگذاریهای پایدار خبر دادهاند. در اروپا (۸۲ درصد) و آسیا-اقیانوسیه (۸۵ درصد) نیز برنامههای مشابهی گزارش شده است.
جسیکا آلسفورد، مدیر ارشد پایداری و رئیس مؤسسه سرمایهگذاری پایدار مورگان استنلی، در تفسیر نتایج این نظرسنجی گفت: «در تازهترین بررسی جهانی ما، اکثر سرمایهگذاران نهادی انتظار دارند سهم داراییهای پایدار در پرتفوی آنها افزایش یابد؛ عملکرد مالی قویتر و سابقه قابل اتکاتر سبب شده است سرمایهگذاران با رویکردی عملکردمحور به این حوزه نگاه کنند.»
مالکان دارایی که برنامه افزایش تخصیص را دارند، عملکرد بهتر و سابقه قابل استناد را از مهمترین دلایل خود عنوان کردهاند. این روند نشاندهنده عبور از مرحله اولیه سرمایهگذاریهای صرفاً موضوعی و حرکت به سمت رویکردهای یکپارچهتر، بهویژه در حوزه ریسک اقلیمی است.
نگرانیهای رو به افزایش درباره دادهها، سیاستگذاری و فضای سیاسی
با وجود رشد انتظارات برای افزایش سرمایهگذاری، سرمایهگذاران از دشوارتر شدن فضای عملیاتی خبر میدهند. بر اساس گزارش، ۳۸ درصد پاسخدهندگان نگرانیهای خود درباره سرمایهگذاری پایدار را «بسیار جدی» توصیف کردهاند؛ این رقم در سال ۲۰۲۴ تنها ۲۵ درصد بوده است.
چالشهای اصلی عبارتاند از:
- نبود دسترسی به دادههای معتبر و قابل اتکا
- ناپایداری مقررات و دستورالعملهای تنظیمگری
- بیثباتی سیاسی در برخی بازارهای اصلی
بیش از ۸۰ درصد سرمایهگذاران نیز اعلام کردهاند پایداری نقش مهمی در مدیریت ریسک دارد و حدود یکچهارم آنها کاهش ریسک را انگیزه اصلی خود برای اتخاذ استراتژیهای پایدار دانستهاند.
آلسفورد در اینباره گفت: «همسو با نظرسنجیهای انجامشده در میان شرکتها و سرمایهگذاران خرد، مالکان و مدیران دارایی نیز انتظار دارند تأثیرات ریسک اقلیمی در سالهای آینده افزایش یابد و بر همین اساس، اولویتهای خود را برای مقابله با این چالشها تنظیم میکنند.»
صعود سازگاری اقلیمی به اولویتهای نخست سرمایهگذاری
این نظرسنجی نشان میدهد موضوع «سازگاری و تابآوری در برابر تغییرات اقلیمی» با سرعتی محسوس در حال تبدیل شدن به اولویتی کلیدی برای سرمایهگذاران نهادی است. بیش از ۷۵ درصد پاسخدهندگان انتظار دارند ریسکهای فیزیکی ناشی از تغییرات اقلیمی طی پنج سال آینده بر قیمت داراییها اثر بگذارد. این موضوع با یافتههای اخیر مؤسسه سرمایهگذاری پایدار مورگان استنلی هماهنگ است که نشان میدهد بیش از ۶۰ درصد شرکتها انتظار دارند فعالیتهای آنها طی این دوره با اختلالات اقلیمی مواجه شود.
در واکنش به این روند، سرمایهگذاران به دنبال فرصتهای مرتبط با سازگاری اقلیمی از جمله دادهها و تحلیلهای اقلیمی، زیرساختهای آبی و سیستمهای برق مقاوم در برابر شرایط جوی نامتعارف هستند. بهطور جهانی، نیمی از سرمایهگذاران نهادی اعلام کردهاند تابآوری اقلیمی اکنون جزو اجزای اصلی مدل ریسک-بازده آنها برای داراییهای فیزیکی نظیر املاک و زیرساختهاست و ۴۲ درصد دیگر نیز از آن در موارد خاص استفاده میکنند.
سازگاری اقلیمی از نظر اولویت سرمایهگذاری نیز جهش چشمگیری داشته است و اکنون پس از بهرهوری انرژی و انرژیهای تجدیدپذیر در رتبه سوم قرار دارد؛ در سال ۲۰۲۴ این موضوع در رتبه ششم قرار داشت.
همچنین سرمایهگذاران از موانع کلیدی برای گسترش سرمایهگذاری در حوزه سازگاری اقلیمی میگویند؛ از جمله:
- نبود سیاستهای مشخص و پایدار
- چارچوبهای ناکافی برای سنجش عملکرد سازگاری
- مدلسازی ناکافی برای ریسک فیزیکی
این شکافها فرایند جذب سرمایه گستردهتر را برای زیرساختها و فناوریهای مبتنی بر تابآوری اقلیمی محدود میکند.
چرا این یافتهها برای بازارهای جهانی اهمیت دارد؟
نتایج نظرسنجی نشاندهنده ورود سرمایهگذاری پایدار به مرحلهای پختهتر است؛ مرحلهای که در آن عملکرد مالی، مدیریت ریسک و تابآوری اقلیمی به محرکهای اصلی تصمیمگیری تبدیل شدهاند.
چند پیامد مهم برای شرکتها، مؤسسات مالی و سیاستگذاران عبارتاند از:
- ریسکهای فیزیکی اقلیمی به بخش جداییناپذیر ارزشگذاری داراییها تبدیل شدهاند.
- سازگاری اقلیمی از موضوعی حاشیهای به یک اولویت سرمایهگذاری جریانساز تبدیل شده است.
- شفافیت مقرراتی و دادههای دقیق شرط لازم برای آزادسازی جریانهای بزرگتر سرمایه است.
- پایداری دیگر یک «گزینه اضافی» نیست؛ بلکه رکن اساسی مدیریت ریسک بلندمدت است.
با افزایش وقوع اختلالات اقلیمی، نحوه جهتگیری سرمایه نهادی به سمت سازگاری، تابآوری و انرژی پاک میتواند مسیر توسعه زیرساخت، زنجیره تأمین، ارزشگذاری داراییهای واقعی و ساختار سبدهای سرمایهگذاری بلندمدت را تعیین کند. دامنه جهانی این نظرسنجی نشان میدهد که باوجود اختلافات سیاسی، سرمایهگذاران نهادی خود را برای آیندهای شکلگرفته حول ریسک اقلیمی و فرصتهای انتقال به اقتصاد مقاومتر آماده میکنند.
دیدگاه و تحلیل خود را درباره این خبر مطرح کنید. نظرات ارسالی پس از بررسی و تأیید تیم تحریریه، در وبسایت منتشر خواهد شد.